Friday, April 12, 2013

குட்டி குட்டி கவிதாக்கள் - 03

எனது 'அமலின் கவிதைப் பக்கம்' என்னும் முகப்புத்தக பக்கத்தில் கிறுக்கிய சில குட்டி குட்டி கவிதாக்கள் சாரி கவிதைகள்.



என்
ஒவ்வொரு பகலும்
அழகாகவே விடிகிறது.
நானோ
போர்த்தியபடி
காதல் செய்கிறேன்
என்
இரவுகளை - உன்
சொல்லொண்ணா
கனவுகளிற்காய்.
-----------


மேகத்தில் ஓட்டை

வீதியில் - ஓர்
மோனாலிசா நனைகிறது..
துளிகளின் காமம்
அவளை
முட்டித் தீர்கிறது - என்
விழிகளின் வேகம்
அவளை
சுற்றித் திரிகிறது.
எட்டி வந்த குளிரும்,
ஒட்டிப்போன உடையும்,
அவள்
அங்கங்களை இறுக்க,
ஆடையில்லா - என்
வெட்கம்
காமத்தில் சுருங்க,
இவள் நனைகையில்
என்
புத்தன் வேஷம்
இனிதே கலைகிறது.
-----------



அவள்
கனவுகளோடு
கட்டிப் புரள்வதும்,
அவள்
நினைவுகளில்
இறங்காமல் நீச்சலடிப்பதும்,
அவள் மேல்
காதல் என்ற ஒன்றிற்காய்
காரணமின்றியே கண்ணீர் விடுவதும்
காதலின்
கண்ணாம்பூச்சியா..
இல்லை,
காதலின்
சாபக்கேடா..
-----------



பெண்ணே,
உன்னை
அதிகம் நேசித்ததால்தான்
நான்
அதிகம் நோகடிக்கப்பட்டேன்.
அதாவது,
என்னை நீ
- மிக
உயரத்திலிருந்து விழுத்தியதில்தான்
பட்ட அடி
மிச்சம் அதிகம்.
-----------



உன்னை
மறந்து போவதற்காய்
நான்
செலவிடும்
ஒவ்வொரு மணித்துளியும்
நீ - என்னை
மறந்துவிடக்கூடாது
என்கின்ற
மன வாஞ்சையிலே
முடிந்துவிடுகிறது..
-----------



உனக்கும்
எனக்கும்
என்றுமே இருந்ததில்லை
இடைவெளி.
நாம் இருவரும்
நம் சுயங்களை
"ஈகோ" விடம்
தொலைக்கும் வரை.
-----------



பனி விழும்
இரவுகள்..
உன்
இதழ் நனைத்தால்
அது
ஒரு
அழகிய இரவின்
நயாக்கரா..
-----------



அவள்
நிலவுதான்..
அனைவரையும் பார்க்கிறாள்..
நானோ
என்னை மட்டுமே
பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள்
என்கிறேன் - என்
ஜன்னல் கதவுகளை
திறந்தபடி..
சாமம் கடக்கும்
என் - காம
இரவுகளில்.
-----------



பெண்ணின் பேராசை
திருமணம் வரை - அவளின்
முட்டாள்த்தனமும்
முடிச்சிடும் வரைதான்..
மனைவியானபின்தான்
இவளுக்கு புரிகிறது
இந்த மண்ணிலே,
எந்த ஆணும்
புத்தன் இல்லை என்பது..
-----------



என்னை - நீ
தொட்டதில்லை.
உன்னை - நான்
விட்டதும் இல்லை.
பட்டப் பகலில்
வெட்டை வெளியில்
வெட்கிப்போனது
முதன் முறையாய் - நான்
உன்னைப் பார்த்த போதுதான்.
மெய்யியல் படிபதுதான்
உன்
கண்களின் வேலையென்றால்
எத்தனை வருடங்கள்
நான்
பொய்முகத்தோடு இருக்க முடியும்?
-----------

உன்னை பற்றி
நீ எனக்கு
மிகச்சரியாய்
புரியவைத்துப்போன
முதல் சந்தர்ப்பம்
உன்
பிரிவுதான்.
-----------


 
கவி கொடுத்தவள்
நீ..
விதி கெடுத்தவள்
நீ..
உயிரே போகும்முன்
உடலை
தீயிலிட்டவள் நீ..
கருவறை தாண்டிய
என்
பகல்கள்
மீண்டும் இருளானது
உனது
காதல் அறையில்தான்..
என்னை
விட்டுவிடுவதும்
சுட்டுவிடுவதும்
உன்
கண்களிலேயே தங்கியிருக்கும்.
உன்னால்
சீரழிக்கப்பட்டது
என்
இதயம் மட்டுமல்ல - நம்
உலகமும்தான்.
-----------



என்
ஒருவரிக்கவிதையில்
முடக்கப்பட்ட
கற்பனைகளில் கூட
நீதான்
மிதக்கிறாய்...
கவிதைக்கு
கற்பனையாய் வந்தாய்..
என்
வாழ்க்கைக்குமா??
-----------

2 comments:

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

வணக்கம்...

வலைச்சரம் மூலம் உங்கள் தளத்திற்கு வருகை… Followers ஆகி விட்டேன்… தொடர்கிறேன்... இந்த வார வலைச்சர ஆசிரியருக்கு நன்றி...

உங்களின் தளம் வலைச்சரத்தில் அறிமுகப்படுத்தி உள்ளது... வாழ்த்துக்கள்...

மேலும் விவரங்களுக்கு இங்கே (http://blogintamil.blogspot.in/2013/04/blog-post_4319.html) சென்று பார்க்கவும்... நன்றி...

பி.அமல்ராஜ் said...

மிக்க நன்றி நண்பரே... இப்பொழுதுதான் அந்த நேசன் அண்ணாவினுடைய பதிவை பார்த்தேன்.. வருகைக்கு நன்றி..

Popular Posts