Wednesday, September 19, 2012

வடக்கில் மனிதாபிமானப்பணியும் மனதை சுரண்டும் வடுக்களும் - 2.

 

வணக்கம்  நண்பர்களே, இந்தத்தொடரின்   இரண்டாவது  பகுதி  இது. இரண்டாவது  பகுதியை  எனது  அடுத்த  களப் பயணத்தை  முடித்துக்கொண்டு பதிவிடலாம்  என்றால், இல்லை. அதன்  தேவை  இப்பொழுதே  உணரப்பட்டு விட்டது என்னால். அதற்கு  காரணம்  இன்றைய  இணையத்தளம்  ஒன்றில் நான் பார்த்த ஒரு செய்தி.

இப்பொழுது  ஐ நாவின்  உயர்மட்டக்  குழுவினர்  வடக்கிற்கான  பயணத்தை மேற்கொண்டு, அங்கு  நடைபெற்று  வரும்  மீள்  கட்டுமானம், அபிவிருத்தி, மக்களின்  வாழ்வாதார  மீள்  கட்டுமானம், கண்ணிவெடி  அகற்றல்  போன்ற மனிதாபிமான  நடவடிக்கைகளை  பார்வையிடுகின்றனர். இவர்களின்  இந்த பயணத்திற்கான  நோக்கமும்  இதுதான். இவ்வாறு  வடக்கிற்கு  வருகைதந்த இவர்களின் கருத்து தொடர்பாக வெளியான ஒரு செய்தி இதோ,

"கிளிநொச்சி மாவட்டத்தின் மீள்குடியேற்றம் கண்ணிவெடி அகற்றல் அபிவிருத்தி சட்ட அமுலாக்கல் மக்களின் வாழ்க்கைத்தரம் குறித்து ஐ.நா பிரதிநிதிகள் கேட்டறிந்து கொண்டதாகவும் அரசாங்கத்தின் நடவடிக்கைகள் குறித்து அவர்கள் திருப்தி தெரிவித்ததாகவும் கிளிநொச்சி மாவட்ட அரசாங்க அதிபர் ரூபவதி கேதீஸ்வரன் தெரிவித்தார்."

என்னைப்பொறுத்தவரையில் வடக்கில் நடைபெறும் அபிவிருத்திப் பணிகளை இரண்டு  விதமாக  பிரித்து  பார்க்க  முடியும். ஒன்று  அபிவிருத்தி அடைந்துவரும்  பௌதீக  வளங்கள், இரண்டாவதாக  அபிவிருத்தி அடைந்துவரும்  மக்கள்  பொருளாதாரம்  அல்லது  வாழ்வாதாரம். இரண்டும் இரு  வேறு  விடயங்கள். மனிதாபிமானப்  பணிகளிலே இந்த  இரண்டும்  மிக மிக  முக்கியம். இதிலே  இந்த ஐ நா  பிரதிநிதிகளும்  வடக்கிற்கு  விஜயம் செய்யும்  ஏனைய  சர்வதேச  அமைப்புக்களும்  எந்த  அபிவிருத்தி  திருப்தி கரமானதாக  இருக்கிறது  என்கிறார்கள்  என்பது  எனக்கு  மட்டுமல்ல  இங்கு அதிகம் பேரிற்கு  புரிவதில்லை. காரணம்  வடக்கில்  இதுவரை  நடைபெற்ற அபிவிருத்திப்  பணிகளில்  இந்த  இரண்டு  பகுதிகளிற்கும்  மிகப்  பெரிய வேறுபாடு  இருக்கிறது.

உண்மைதான். பௌதீக  கட்டுமானங்கள்  ஓரளவு  அபிவிருத்தி  செய்யப் பட்டிருக்கின்றன  அல்லது  செய்யப்பட்டுக்கொண்டு  வருகின்றன. வீதிகள், பாலங்கள், பொதுக்  கட்டிடங்கள்  என  அவை  நீள்கின்றன. இதை  மட்டும் வைத்துக்கொண்டு  வடக்கின்  மக்கள்  மீண்டும்  சுபீட்சமாக  சந்தோசமாக வாழ்கிறார்கள்  என்று  சொல்லிவிட  முடியுமா? மாறாக  அவர்களின் பொருளாதார, வாழ்வாதார, சமூக  விடயங்கள்  எந்தளவிற்கு அபிவிருத்தியை  நோக்கிப்  போகிறது என்பதை பார்க்க வேண்டாமா?

அதிகமான  இடங்களில்  மக்களின்  வாழ்வாதார  பொருளாதார  தேவைகள் முற்று  முழுதாக  தீர்க்கப்பட்டதாய்  இல்லை. இவர்களின்  தேவை  மட்டில் அரசாங்கம் மற்றும் இதர அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள் என்ன செய்கின்றன? இவற்றையும்  இந்த  ஐ நா  குழு  ஆராய்ய  வேண்டுமே. மக்களின் குடும்ப பொருளாதாரம் எந்தவொரு அபிவிருத்தியையும் காணாமல் பௌதீக கட்டுமானங்கள் மட்டும் அபிவிருத்தி அடைவதை  உண்மையான வடக்கின் அபிவிருத்தி என சொல்ல முடியுமா?

வீடு முன்னேறினால்  நாடு  தானாகவே  முன்னேறும்  என்பார்கள். மக்களை சுயாதீனமாக  பாதுகாப்பு  விடயத்திலும், பொருளாதார  சமூக விடயங்களிலும் அவர்களது சொந்தக் கால்களில் நிற்கும் அளவிற்கு மேற்கொள்ளப்படும் அபிவிருத்திகள் மட்டுமே வடக்கின் நிரந்தரமான சரியான  அபிவிருத்தி  என  நான்  நினைக்கிறேன். மக்களையும்  அவர்கள் அடிப்படை தேவைகளையும் புறம்தள்ளி மேற்கொள்ளப்படும் எந்தவிதமான இதர அபிவிருத்திகளும் வடக்கை அவ்வளவு சீக்கிரம் பழைய நிலைமைக்கு கொண்டுவரும் என சொல்ல முடியாது.

அனுபவம் தொடரும்...

No comments:

Popular Posts