Tuesday, March 20, 2012

புதினங்கள்..



வானம் வெட்கி
வசந்தம் பரப்பும் - உன்
வைகறை பார்வை
வானை வெளுக்கும்.

தீயில் தோய்ந்தும்
தீக்குச்சி சிரிக்கும் - உன்
தீ வந்து சுட்டபின்
உயிர்குச்சி மரிக்கும்..

உண்டபின் உன்னைத்தான்
ஏவறைகள் நினைக்கும் - நம்
உயிர் உண்ட காதல் மட்டும்
இங்கு எப்படி மரிக்கும்..

பூவுக்குள் சிறைவாழ
தேன் கூட வெறுக்கும் - பெண்
பூக்களுக்காய் ஏனிந்த
ஆண்கூட்டம் அலையும்?

வந்ததும் போனதும்
வாசலோடு போகும் - இந்த
பாழாய்ப்போன காதல்மட்டும்
ஏன் நெஞ்சுள் வாழும்?

குட்டி போட காசு கூட
வட்டியைத்தான் விரும்பும் - நாம்
வெட்டி எறிந்து போட்டபின்னும்
ஏன் காதல் அரும்பும்?

மழையில் நனையும் மாக்கள் கூட
முகடு தேடி ஓடும் - நம்
மனதை எரித்த பெண்ணைக்கூட
ஏன் இதயம் தேடும்?

கையை பிரிந்த பந்துகூட
சுவரில் பட்டு திரும்பும் - இந்த
பொய்கை பிரிந்த தாமரை மட்டும்
ஏன் நீரை வெறுக்கும்?

3 comments:

Ramani said...

வாய்விட்டு சப்தமாய்ப் படித்து ரசித்தேன்
சந்த அமைதி மிக மிக அருமை
மனம் கவர்ந்த பதிவு
தொடர வாழ்த்துக்கள்

சசிகலா said...

குட்டி போட காசு கூட
வட்டியைத்தான் விரும்பும் - நாம்
வெட்டி எறிந்து போட்டபின்னும்
ஏன் காதல் அரும்பும்?//
ரசனை மிகும் வரிகள் .

காட்டான் said...

வணக்கம் அமல்!
கவிதை நன்றாக இருக்கின்றது வாழ்த்துக்கள்..!!

Popular Posts