Sunday, December 30, 2012

தலையணை வேதம்.


வெளியில் மழை
மனதுள் வெயில்
இரவோ குளிர்கிறது
கனவோ கொதிக்கிறது.
போர்வைக்குள் நான்
தூரத்தில் நீ.
போர்வை தரும் சூடோ
உன்
பார்வையில் உறைகிறது!
என்
தலையணை தாண்டிய வேதம்
உன்
முகப்பருக்குள் முடிகிறது!




Monday, December 24, 2012

மலரவன் முதல் மணிகண்டன் வரை! - 01

ஒரு எரிமலையை பனித்துகள்கள் அணைத்துவிட்ட அதிசயத்தை யாரும் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா? ஒரு  வானம்  ஒரு   நட்சத்திரத்திடம் அடங்கிப்போன வரலாற்றை படித்திருக்கிறீர்களா? சரி அதை தவிர்த்து, ஒரு இமாலய  சிந்தனா  சக்தியுடனும், வானையே  புரட்டும்  மன தைரியத்தோடும், மலையையே தூக்கிப்பிரட்டும் உடல் முறுக்கோடும், வீரம், நேர்மை, நேர்கொண்ட வாழ்க்கை நடை என முன்னேற்றத்தோடு மட்டுமே காலத்தைக் களித்த ஒரு மனம், ஒரு  உடல் இன்று நான்கு சுவரிற்குள் மனிதரைக்கூட பார்த்தால் ஈரக்குலை நடுங்கும் அளவிற்கு முடங்கிப்போயிருக்கும் ஒரு மனிதனின் கதையை வாசித்திருக்கிறீர்களா? இல்லையெனில், இதை தொடர்ந்து படியுங்கள்.

ஈழத்திலே போராட்டம் என்பது ஆரம்பத்திலே ஒரு வேட்கை, ஒரு வீரம், ஒரு சுயத்திற்க்கான போராட்டம், பின்னர் தியாகம், பின்னர் அது ஒரு யாகம், இறுதியில் ஒரு நம்பிக்கைத்துரோகம், ஒரு கூட்டு ஏமாற்று, ஒரு மனித சுடுகாடு மற்றும் இப்பொழுது அது ஒரு கற்றுக்கொண்ட பாடங்கள்! இந்த ஆரம்ப கால வேட்கையே என்னையும் ஒரு நியாயத்திற்கெதிரான போராளியாய்  மாற்றியது. அப்பொழுதெல்லாம்  எனது  நம்பிக்கை இரண்டேதான். ஒன்று எனது மகன் விடியலைக் காண்பான். இன்னொன்று வரலாற்றில் எமது தலைகள் நிமிரும்! இந்த இரண்டு மூச்சுக்களோடேயே எனது போராட்டத்தின் ஆரம்ப வித்துக்கள் நிலத்திலே புதைக்கப்பட்டன.

இப்பொழுது நான் மணிகண்டன். பிறந்த பொழுது அப்பா வைத்த பெயர் இது. ஆனால், நான் வளரும் போது அண்ணன்மார் வைத்த அழகிய தமிழ் பெயர் மலரவன். அப்பொழுதெல்லாம் அந்த மனிகண்டனைவிடவும் இந்த மலரவனையே எனக்கு அதிகம்  பிடித்திருந்தது. ஒரு  கட்டத்தில் அம்மாவின் 'மணிகண்டா..' வையும் விட அண்ணன்மாரின் 'மலரவா...' அதிகம் பிடித்திருந்தது. மணிகண்டா கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் எனது ஊரைப்போல என்  நினைவுகளிலிருந்து  மறைந்தே  போனது. ஆனாலும், முள்ளிவாய்க்காலில்  இராணுவத்தினரிடம்  சரணடைந்தபோது என்னையறியாமலேயே  ஞாபகம்  வந்து  வாயில்  நுழைந்தது  இந்த மணிகண்டன். உனது  மற்றைய  பெயர்  என்ன  என்று ஒவ்வொரு தடவையும் கேட்ட போதெல்லாம் அந்த அழகிய மலரவன்  ஏதோ  எனக்கு பிடிக்காமலேயே போனது. ஒவ்வொரு  அடியும்  எனக்கு  அந்த  மலரவனுக்காகவே  விழுந்ததே ஒழிய இந்த மனிகண்டனுக்கானவை அல்ல.


 1998, எனது முதல் போராட்டம். சாவைப் பற்றி அப்பொழுதெல்லாம் கவலைகொண்டதே இல்லை. அது என்னவோ இப்பொழுதுதான் அவ்வளவு பயம். எனது  பேசில்  நான்  கடைக்குட்டி  வீட்டை  போலவே. ஒவ்வொருமுறை என்னை அண்ணன்மார் அழைக்கும் பொழுதும் எனது முகத்தின் விளிம்புகளில் பட்டாம்பூச்சி பறக்கும். அவர்களது அழைப்பில் அத்தனை அழகும் அன்பும் இருக்கும். ஒரு  தாயைப் பிரிந்த சேயின் முகம் எனக்கு மறந்தே போனது. அங்கெல்லாம் நான் பார்த்தவை, வேட்கை, வீரம், தியாகம், ஒழுக்கம், நேர்மை, பிறர்நலம், பாசம், நேசம், மகிழ்ச்சி. இவை அனைத்தையும் இப்பொழுதெல்லாம் நான் தேடி தேடி மூர்ச்சை இழந்து போகிறேன். சரி விடயத்திற்கு வருகிறேன். எனது முதல் சண்டை.. மனதினுள்ளும் போராட்டம். எனது  வேட்கை  பற்றிய  வாழ்க்கை போராட்டத்தின் முதல் படி. எனது முதல் பிறந்தநாளில் எனது பெற்றோர் கொண்ட பூரிப்பு போல. எனது  முதல்  பேச்சில்  எனது அம்மா கண்ட ஆனந்தத்தைப் போல. எனது  முதல்  நடையில்  அப்பா  அடைந்த சந்தோசத்தைப் போல. போராட நாங்கள் தயாரான போது, நான் அங்கே கடைக்குட்டி என்றபடியாலோ அல்லது எனது வேட்கை மீதான ஆளுமை குறைவு என்பதாலோ நான் பின்னாலேயே தள்ளப்பட்டேன். எனக்கும் வயது இருபத்து ஒன்று தானே அண்ணர் என அழுது கெஞ்சியபோதும் எனக்கு கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்பு பின்புலக் களக் கடமைகள்.

இப்படி  எனது  முதல்  ஆசை  பூரணமாய்  பூர்த்தியாகவில்லை. அன்று வீரச்சாவடைந்த  அண்ணன் மாரை  நினைத்து  நான்  மூன்று  நாட்கள் சாப்பிடாமல் அழுதுகொண்டிருந்ததும்  அதற்காய்  பின்னர்  பொறுப்பாளரிடம் பணிஷ்மன்ட் வாங்கினதும் மறக்க முடியாதவை. இந்த காலகட்டத்தை நான் முற்றும் முழுதாக எனக்கானவையாக அல்லாமல் நமக்கானவையாகவே செலவழிக்க என்னால் முடிந்தது.

2009இல் நானும் எனது  போராட்ட  நண்பனும்  முள்ளி வாய்க்காலை  விட்டு வெளியேறும் பொழுது  எனது  ஒற்றைக்கால்  நான்  நிற்ச்சயமாய்  போராளியாய்த்தான்  இருந்திருப்பேன் என்பதை பார்க்கும் அனைவரிற்கும் காட்டிக்கொடுத்தது.  இற்றைக்கு  பல  வருடங்களிற்கு முன்னர் ஒரு முன்னரங்க சமரிலே எனது வலக்காலை தொலைத்திருந்தேன். பிறகென்ன தடுப்பு முகாமிற்கு கொண்டுவரப்பட்ட நான் சில நாட்கள் கழித்து புனர்வாழ்வு முகாமிற்கு அனுப்பப்பட்டு இப்பொழுது விடிவிக்கப்பட்டிருக்கிறேன். புனர்வாழ்வு முகாம் எனது அடுத்த வாழ்க்கைப் போராட்டம். தொடர்ந்து அதுபற்றியும் நான் அதிகம் பேசுவேன்.

முன்னர் எல்லாம் ஒரு தேச விடுதலைக்கான தியாக போராளியாக பார்த்தவர்கள் எப்பொழுதெல்லாம் ஒரு துரோகியாகவே பார்க்கின்றார்கள். உசுரை தவிர எப்பொழுதெல்லாம் எம்மிடமிருப்பது வேறு எதுவும் இல்லை. புனர்வாழ்வு என எங்களை புனர்வாழ்வு அளித்தவர்கள் எங்கள் எதிர்காலம் பற்றி தெளிவான எந்தவித எதிர்வுகூறல்களையும் தெரிவித்திருக்கவில்லை இப்படி எங்கள் வாழ்வு விடியாமலேயே போய்விடும் என. கடந்த சில மாதங்களிற்கு முன்னர் புனர்வாழ்வு முகாமில் இருந்து விடுதலை செய்யப்பட்ட எனது உடல் இப்பொழுது எனது ஊர்ப்பக்கத்தில் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. என்னைப்பற்றி அதிகம் அதிகம் பேச இருக்கிறது. என்னைபோன்றோரின் வாழ்க்கை பற்றி உங்களுடன் பேசுவது மிகவும் அவசியம்.

எரிமலையாய் குமுறும்போதெல்லாம் எங்கள் மனங்கள் பனியில் இப்படி உறைந்துபோவோம் என கனவுகூட கண்டதில்லை. இரவோடு இரவாக முள்ளிவாய்க்காலில்புடுங்கி எறியப்பட்ட இலட்சிய கனவுகளை  அன்றைய தினத்தின் பின் நினைவூட்டி பார்த்ததே இல்லை. இலட்சியக்கனவுகளை எண்ணும் போதெல்லாம் கயிற்றிலேயே தொங்கிக்கொள்ளும் அந்த நினைவுகள்.

அதேபோல இப்பொழுதெல்லாம் எனது பாரதியின் நினைவுகளும் மனங்களில் ஊசலாடாமல் இல்லை. பாரதி ஒரு போர்களத்தின் தேவதை. பாரதி-மலரவன் ஒரு அழகிய போர்க்கள காதல் காவியம்! கையில் இருக்கும் துப்பாக்கியின் கனத்தைக்கூட சுக்கு நூறாக்கியவள் பாரதி. கையில் எறிகணை தாங்கும் ஒரு மல்லிகை அவள். போராட வந்த உனக்கு இது தேவை இல்லை என்பது அண்ணன்மாரின் போராட்ட யதார்த்தவியல். எனது மூளையைக் கட்டுப்படுத்தத் தெரிந்த அந்த துப்பாக்கியினால் எனது இதயத்தை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போனது ஏதோ ஆச்சரியம் தான்! போராட்டத்தில் இணைந்த காலம் தொட்டு எனது இலட்சியத்தைத் தவிர மனம் பதைத்தது பாரதியிடம்தான். அண்ணன் மாரிற்கு தெரியாமல் நானும் அக்காமாரிற்கு தெரியாமல் பாரதியும் எமக்காக ஏங்கும் ஒவ்வொரு பொழுதுகளும் அநேகமானவை நடுச்சாம சென்றியில்தான்.

அவளை முதல் முறை  பார்த்தது  பூநகரியில். ஒரு  பயிற்சியிற்காய் சென்றிருந்தபோது எனக்குமுன்னால் பெண்கள் வரியில் என்னை விடவும் பாரிய ஆயுதத்துடன் கம்பீரமாய் நேரிய பார்வையோடு நின்றுகொண்டிருந்தவள் அவள். ஒரு கையில் எனது துவக்கு. இன்னொரு கையில் எனது மனது. ஆயுதப்போராட்டத்தின் முன்னரே எனது இதயப் போராட்டம் ஆரம்பமானது துர்வதிஷ்டம் என்றே அன்று தோணியது. எதிரிக்காய் எனக்கிருந்த காத்திருப்புக்கள் பாரதிக்காய் மாறியது. இருந்தும் இலட்சியப் போக்கு சாய்ந்துகொள்ளவில்லை என்றே சொல்வேன்.

நீண்ட நாட்கள் கடந்து ஒருநாள் என்னை எனது பொறுப்பாளர் தனியே பேசவேண்டும் என அழைத்திருந்தார். அதை என்னிடம் வந்து சொன்னவர் எனது சகாக்களில் ஒருவர். அவர் அதை வெளிப்படுத்திய அல்லது கூறிய விதம் எதோ என்னக்கு பணிஷ்மன்ட் இருப்பதைப்போல் விளங்கியது. இந்த பணிஷ்மன்ட்  மிகவும்  சுவாரசியமான  ஒன்று. சிலவேளைகளில் அழவைப்பதும், சிலவேளைகளில்  சந்தோசப்பட  வைப்பதும்  இந்த பணிஷ்மண்டின் சிறப்பியல்புகள். நான் அதைக்கேட்டு பொறுப்பாளரை சந்திக்க சென்றிருந்தவேளையில் அவர் இன்னொருவரிற்கு பணிஷ்மன்ட் கொடுப்பதில் பிஸியாக இருந்தார். எனது வயிறும் கலக்கியது. என்ன தவறு செய்தேன் என்பதே எனக்கு ஞாபகம் இல்லை. இரண்டு மூன்று தடவை ஜோசித்தாலும் எனது மரமண்டைக்கு அது ஞாபகம் வருவதாய் இல்லை. இருந்தும் ஜோசிக்கையில் 'மலரவன்...' என்கின்ற  பொறுப்பாளரின் கணீர் ஒலி காதுகளை மூட 'வணக்கம் அண்ணன்..' என அருகில் நின்றேன் ஏக்கத்தோடு. முதலாவது கேள்வி, 'நீ யாரையும் விரும்புறியா?, உண்மைய சொல்லணும் ஆமா!'

இதற்கு என்னிடம்  பதில்  எதுவும்  அப்பொழுது  இருந்திருக்கவில்லை. ஆகவே  எனது  பதில்  இரண்டு  நிமிட  மௌனம்  மட்டுமே! 'கேட்டது கேக்கலியா?'  'அப்பிடி எதுவும் இல்ல அண்ணே..!' இது எனது இறுதிப் பதில். 'நாங்க எல்லாம் இங்க எதுக்கு வந்திருக்கிறம் என்றது ஞாபகம் இருக்குத்தானே?' ஒரு எச்சரிக்கையோடு 'போகலாம்...' என வழியனுப்பினார் அண்ணர். மூச்சும் பேச்சும் டைப் அடிக்கத் தொடங்கியது. இது முதல் தடவை, இனி மாட்டினால் நேரடியாகவே பணிஷ்மன்ட் தான் என்பது எனக்கு நன்றாகவே தெரிந்திருந்தது. பாரதியிடம் நான் உன்னை விரும்புகிறேன் என சொல்வதற்கும், அதை அவள் ஏற்றுக்கொள்வதற்கும் முன்னரே இங்கே பணிஷ்மன்ட் ஆரம்பமாகிடுமோ என்பது எனது இப்போதைய ஏக்கம்.

போராட்டமும் காதலும் அநேகரை இணைத்திருக்கிறது என்பது உண்மைதான். பல  போர்  முனையில்  உருவாகிய  காதல்கள் வென்றிருந்தாலும் இருவரின் ஒட்டுமொத்த இலட்சியம் தோற்றது இந்த காதல்  வெற்றிகளின் மேல் பூசப்பட்ட இரத்த முலாம்கள்தான்!

இப்படி, அங்கும்  இங்கும்  பிய்த்தெறியப்பட்ட  எனது  வாழ்க்கையின் துகள்களை புனர்வாழ்வு முகாமிற்குள் இருந்து வெளியில் வந்தும் கூட இன்றும் தேடிக்கொண்டே இருக்கிறேன். எனது தேடல் தொடரும். நீங்களும் செவிமடுப்பீர்கள் என்கின்ற நம்பிக்கையோடு மீண்டும் சந்திக்கிறேன்.



கவனிக்க: இத்தொடரில்  வரும்  பெயர்கள்  சம்பவங்கள் எதுவும்  எந்த  சந்தர்ப்பங்களையும் பிரதிபலிப்பன அல்ல. இது  ஒரு  நீள்  கதைத் தொடர்.


Saturday, December 15, 2012

காதலும் ஒரு மூன்றாம் நபரும்!



இளசுகள்  பதிவு! தயவுசெய்து  பெருசுகள்  வாசித்து  என்னை திட்டவேண்டாம்!!

காதல் + உளவியல் சேரும் இன்னுமொரு கட்டுரை. இப்பொழுதெல்லாம் மனதை தொட்டுப்போகும் எல்லா விடயங்களையும் எழுதுவதற்கு நேரமும்  மனநிலையும்  இடம்  கொடுப்பதில்லை. இருந்தும்  நீண்ட நாட்களுக்கு  பின்னர்  ஒரு  சமூக (??) பதிவொன்றை  இடுவது திருப்தியளிக்கிறது.

காதல்  என்கின்ற  பூட்டு  பல  மனங்களை  பூட்டிவிடுகிறது. பின்னர் திருமணம் என்கின்ற கதவுகளை மிகச்சரியாக இடைவெளி இல்லாமல் பூட்டுவதற்கு இந்த காதல் சாவி பயன்படுகிறது. இந்த சாவியின் ஆதிக்கம் இளைய தலைமுறையினர் மத்தியில் மிகவும் அதிகமாக காணப்பட்டாலும் சிலேளைகளில் பூதாகரமாகக் கூட வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. காதலை ஆளத் தெரிந்தவனும் ஞானியாகலாம் என்கிறேன்.

இன்று பேசப்போகும் ஒரு விடயம், கொஞ்சம் வித்தியாசமானது. சில பெண்களுக்கு இந்த பதிவு வெறுப்பேத்தலாம். சில பெண்களுக்கு இது தேவையான பதிவு என ஜோசிக்கலாம். சில பெண்களுக்கு இந்தப் பதிவு ஒரு பாடமாகக் கூட அமையலாம். அப்படியெனின், ஆண்களுக்கு? இவர்களுக்கும் இது 'எல்லை மீறிய பயங்கரவாத நட்புக்கள்' பற்றி ஒரு புரிதலை ஏற்படுத்தக்கூடிய பதிவு எனலாம்.. சரி விடயத்திற்கு வரலாம்.

காதல் என்கின்ற ஒரு உறவுமுறை சில ஜோடிகளிற்கு தற்ச்செயலாக ஏற்ப்படலாம். சிலருக்கு கட்டாயமாக திணிக்கப்பட்டிருக்கலாம். சிலருக்கு வேண்டா வெறுப்பாய் சில உணர்வியல் வலுவின்மையால் ஏற்பட்டிருக்கலாம். இன்னும் சிலருக்கு கட்டுப்படுத்தமுடியா உடலியல் தேவையால் உருவாகியிருக்கலாம். இன்னும் சிலருக்கு வாழ்க்கை பற்றிய நேரிய தயார்ப்படுத்தலின் ஒரு முக்கியமான முடிவை இந்த உறவுமுறை உருவாகியிருக்கலாம். எப்படியாயினும், காதலிக்கும் எல்லா பெண்களும் தங்கள் காதலன் தன்னில் மட்டுமே அதிகூடிய ஆசை, அக்கறை, அன்பு, நட்பு போன்றவற்றை காட்டவேண்டும் என எண்ணுவர். இதில் தவறும் இல்லை. ஆனால் சிலவேளையில் இது கொஞ்சம் சறுகினால் கூட அது காதலில் பெரியதொரு விரிசல் ஏற்பட காரணமாய் அமைந்துவிடலாம்.



இப்படியிருக்கின்ற காதல் உறவுமுறையில் ஒரு பெண்ணிற்கு தனது காதலனை விட இன்னுமொரு ஆணில் ஏதோவொரு காரணத்திற்காய் அதிகம் ஈடுபாடு ஏற்பட்டால் என்ன நடக்கும்? இது நடக்கலாம். காரணம் ஒவ்வொரு மனிதர்களிலும் மற்றவரை கவரும் ஏதோவொரு விடயம் நிற்சயம் இருக்கிறது. இது யதார்த்தத்திற்கு முரணான ஒரு விடயம் இல்லை. இப்படி நடக்க சாத்தியக்கூறுகள் பூச்சியம் அளவே இருக்கிறது என்று யாரும் சொல்லவந்தால் எனக்கு கடப்பாறையை தூக்குவதைத் தவிர வேறு வழி இல்லை. இருக்க, இப்படியான ஒரு விடயத்தை அந்த சம்மந்தப்பட்ட மூன்று நபரும் எப்படி சமாளித்துக்கொள்வார்கள் என்பதில்தான் அவர்கள் இருவரினதும் காதல் உறவு தங்கியிருக்கும்.

இதற்கு என்ன காரணம்? கூடுதலாக எந்தவொரு விடயத்திலும் மனிதனின் திருப்திகொள்ளும் அளவு மட்டம் மிகவும் குறைவானதே. எதிலும் அவ்வளவு இலகுவாக திருப்திகொள்பவன் மனிதனல்ல. மற்றவருடனான உறவுகளும் அவர்கள் எந்தளவிற்கு எங்களில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்கள் என்பதில்தான் அதிகம் தங்கியிருக்கும். எங்களில் ஏதோவொரு விடயத்தில் அதிகம் ஒருவர் பாதிப்பை ஏற்படுத்தினால் அவருடன் இலகுவாகவும் அல்லது ஆழமாகவும் ஒரு உறவு வளர ஆரம்பித்துவிடுகிறது. இன்னும் இலகுவாக சொல்வதானால், மற்றவருடன் ஏற்படுகின்ற சகல உறவுகளும் அவர்களிடம் நாங்கள் கண்ட ஏதோவொரு எங்களை கவர்ந்த ஒரு விடயத்தாலேயே உருவாக்கம் பெறுகிறது. ஆக, இன்று பிடிக்கும் ஒன்றைவிட நாளை இன்னொன்று அதிகம் பிடிக்கலாம். இது ஜோகேயின் தத்துவம் என்பார்கள். இதற்கு மனமே பொறுப்பு. எமது விருப்பு வெறுப்புக்களை எங்கள் மனங்களே ஆளுகின்றன, தீர்மானிக்கின்றன. இப்படியிருக்க, காதலில், காதலிக்கு தனது காதலனை விட வேறு ஒரு ஆணில் ஏதோ ஒருவிடயம் அதிகம் கவர்ந்தால் அந்த மூன்றாம் நபரின்மேல் ஏற்படும் சுயாதீன உறவு தவிர்க்கமுடியாதது. இந்த உறவை அதிகமான பெண்கள் தொடரவே முனைகிறார்கள் ஒருவித நட்பாய்.  அதுவே இறுதியில் அவர்கள் காதலிற்கு ஆப்பை முடிந்துவிடுகிறது.



இவ்வாறானதொரு இரண்டாவது ஆணுடனான நட்பு மறைமுகமாக வளருகின்றபொழுது இவர்கள் காதல் உறவுமுறையில் சில மாற்றங்களை காணலாம்.

  • காதலனிற்கு செலவழிக்கும் நேரத்தில் ஏற்படும் குறைவு.
  • காதலனின் விருப்பு வெறுப்புக்களை அசாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளும் மனநிலை.
  • காதலனுடன் மேற்கொள்ளும் தொடர்பாடலில் ஏற்படும் அசட்டுத்தன்மை.
  • காதலனின் கண்களை பார்க்கும் போது ஏற்படும் இமை நெருடல்.
  • நட்பு என்றாலும் காதலன் தவறாக எண்ணிவிடுவான் என்கின்ற பயத்தினால் இந்த நண்பன் பற்றியதான விடயங்களின் மறைத்தல். இதனால் ஏற்படும் மன சஞ்சலம்.
  • இப்படி பல...

இவ்வாறான சந்தர்ப்பங்களை சரியாக சமாளிக்கத்தெரியாத ஆண்களும் பெண்களுமே காதல் முறிவு என்கின்ற உறவு முறிவிற்கு முடிவாக செல்கிறார்கள். காதலனிற்கு பிடிக்காத எதையும் செய்வதில் அர்த்தம் இல்லை. காரணம் அவரே வாழ்நாள் பூரான வாழ்க்கைத்துணை என்கின்றார்கள் நம்மில் பல கலாச்சாரப் பெண்கள். இதை நான் நூறுவீதம் ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டாலும் இதை மதிக்கிறேன். இவ்வாறான ஒரு கலாச்சார போக்கும் இவ்வாறான பிரச்சனைகளிற்கு ஒரு தீர்வாக அமையும் என்பதால்தான் இந்தக்கருத்தை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடிகிறது. அதிலும், நண்பனையும், காதலனையும் சரியாக சமப்படுத்த முடியாமல் (Imbalance) போவதுதான் விளைவின் ஆரம்பம்.

ஆக, இதற்க்கான தீர்வுதான் என்ன? உங்கள் காதலனை அல்லது காதலியை தவிர்த்து ஒரு மூன்றாம் நபர் மேல் ஏதோ ஒரு விடயத்தில் ஈர்ப்பு ஏற்பட்டால் அது தவறில்லை ஆனால் அதை வெளிப்படுத்துவது அல்லது வெளிப்படுத்தும் விதம்தான் உறவுமுறையில் விரிசலை ஏற்படுத்தலாம். நமக்கே உரியதான சில பாதுகாப்பு எல்லைகளை எங்களுக்கு நாங்களே அமைத்துக்கொள்தல் மிகவும் அவசியமாகிறது. அதேபோல, இந்தப்பிரச்சனையை மிகவும் இலகுவாக தவிர்க்கக்கூடியது அந்த மூன்றாம் நபரால்தான். அந்த மூன்றாம் நபர் இந்த விடயத்தில் மிகவும் கவனத்துடனும் ஒழுக்கத்துடனும் உண்மையாகவும்  நேர்மையுடனும் நடந்துகொள்தல் ஒரு காதல்  விரிசலிற்கான அல்லது முறிவிற்கான ஒரு சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்தாமல் இருக்கும். இந்தவிடயத்தில் அதிகம் ஆண்களே தவறிளைப்பதாய் சொல்கிறார்கள். இருந்தும் சேலை முள்ளில் பட்டாலும் முள்ளு சேலையில் பட்டாலும் பாதிப்பு என்னவோ சேலைக்குத்தான் என்பதை பெண்கள் புரிந்துகொண்டால் எதுவும் சுபமே!

Saturday, December 8, 2012

வடக்கில் மனிதாபிமானப்பணியும் மனதை சுரண்டும் வடுக்களும் - 3

இலங்கையில் போர் முடிவடைந்து பல வருடங்கள் கடந்தும் அப்பிரதேசங்களிலே மக்கள் இன்னமும் தங்கள் நிரந்தர மீள் இருப்புக்களை உறுதிசெய்வதாய் இல்லை. அதாவது, மீள்குடியேற்றம் துரிதமாய் முன்னெடுக்கப்படுகிறது என சொல்லப்பட்டாலும் அவ்வாறு மீள் குடியேற்றப்பட்ட பிரதேசங்களில் உயிர் வாழ்தலுக்கான அடிப்படை வசதிகள் யாவும் நிறைவேற்றப்பட்டனவாய் இல்லை என்பதே உண்மை. அபிவிருத்தி அடைந்துவரும் சமூக பௌதீக உள்ளக கட்டுமானங்களின் புனரமைப்பு, அபிவிருத்தியின் குறித்த அடைவு மட்டத்தை அடைந்த பொழுதிலும் மக்களின் குடும்ப பொருளாதார அபிவிருத்தி இன்னமும் மந்த கதியிலேயே  சென்றுகொண்டிருக்கிறது. இதையே  இத்தொடரின் முதல் பகுதிகளிலும் கூறியிருந்தேன்.

அதைத்தாண்டியும் அண்மையில் எனது மனதை சுரண்டிய அல்லது மனதிற்கு பாரமாய் அமைந்த ஒருவிடயத்தை இப்பகுதியில் பேசலாம் என முடிவெடுத்தேன். வடக்கிலே போரிற்கு பிற்பட்டகால அணுகுமுறையில் (Post Conflict Approach) மிக முக்கியமான விடயமாக அமைந்தது இந்த மீள் குடியேற்றம். ஆரம்பத்தில்  இந்த  மீள்குடியேற்றம்  பல  சவால்களை எதிர்நோக்கியது, எதிர்நோக்குகிறது. அதன்  மறுபக்கம்  வேகமான மீள்குடியேற்றத்திற்கு தடைக்கல்லாய் அல்லது முட்டுக்கட்டைகளாய் பல விடயங்கள்  அல்லது  காரணிகள்  காணப்பட்டன. இன்றும் காணப்படுகின்றன. போர்க்காலங்களிலே  அதிகமாக  விதைக்கப்பட்ட மிதிவெடிகள், இன்றும்  வடக்கில்  காணப்படுகின்ற  உயர் பாதுகாப்பு வலயங்கள், தனியார் காணிகளில் நிலைகொண்டிருக்கின்ற அரச படைகள் போன்றன அக்காரணிகள் ஆகும். இவை  இன்றும்  பல பிரதேசங்களில் மீள்குடியேற்றம் சாத்தியமாகாமல் இருப்பதற்கான காரணிகள் எனலாம். இருந்தும், இந்தவிடயங்களில்  அரசாங்கம்  பல  நடவடிக்கைகளை எடுப்பதாயும்  தெரிகிறது. இருந்தும்  அவ்  நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்தலில் காணப்படும் தாமதம் இன்னும் இன்னும் சில அகதிகள் தடுப்பு முகாம்களிற்கும், தற்காலிக  மாற்று  குடியேற்றங்களிற்கும் முற்றுப்புள்ளி வைப்பதற்கான சந்தர்ப்பத்தை வழங்க முடியாமலிருப்பது கவலையளிக்கும் ஒரு விடயம் எனலாம்.



அண்மையில் வவுனியா மாவட்டத்தில் இருக்கும் இரு கிராமத்திற்கு சென்ற என்னை மிகவும் கவலையில் ஆழ்த்தியது அந்த கிராமத்தில் குடியமர்த்தப்பட்ட மக்களின் உயிர்ப்போராட்டம். இந்த  குறித்த  கிராமம் கடந்த போர்க்காலங்களில் மிகவும் உக்கிரமான போர் நிகழ்ந்த பிரதேசத்தில்  அமைந்திருப்பதோடு, மிதிவெடிகள்  அதிகம்  காணப்பட வாய்ப்பிருக்கின்ற ஓர் போர் முன்னிலைப் பிரதேசமும் ஆகும் (Front Defence Line). இந்த பிரதேசத்திலிருந்து அம்மக்கள் சுமார் பதின்மூன்று வருடங்களிற்கு முன்னரே இடம்பெயர்ந்ததாக இக்கிராமத்தின் வரலாறு சொல்கிறது. கடந்த வருடம் இக்கிராமத்தில் மீள்குடியேற்றம் நடைபெற்ற பின்னரே அக்கிராமத்தில் முழுமையான மிதிவெடி அகற்றல் செயற்பாடுகள் ஆரம்பிக்கப் பட்டிருக்கின்றன. இம்மக்கள் இங்கு குடியேறி பலமாதங்கள் கடந்தும் இன்னமும் இக்கிராமத்தில் மிதிவெடி அகற்றும் பணிகள் தொடருகின்றன.

மிதிவெடிகள் அகற்றப்படுவதற்கு முன்னரே இந்தக் கிராமத்தில் மீள்குடியேற்றம் செய்யப்பட்டமை இம்மக்கள் எதிர்கொள்ளும் உயிர்ப்பயத்திற்க்கான மிக முக்கியமான காரணம். தங்களது வீட்டினை சுற்றியுள்ள  மிகவும்  குறுகிய  இடம்  (வீட்டு வளவு) மட்டுமே உறுதிசெய்யப்பட்ட மிதிவெடி அகற்றல் நடைபெற்றிருப்பதாக இம்மக்கள் சொல்கிறார்கள். அதன் அர்த்தம் இந்த குறித்த வீட்டு வளவினை தாண்டி அடியெடுத்து வைத்தால் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் மிதிவெடிகளால் அவர்களிற்கு ஆபத்து வரலாம். இதில் இன்னுமொரு ஆபத்தும் இருப்பதாக அங்கு மிதிவெடி அகற்றும் பணியில் இருப்பவர்கள் சொல்கிறார்கள். சொந்த காணிகளை தவிர்த்து வெளிப்புறங்களில் மிதிவெடி அபாயம் இன்னும் இருப்பதனால், அங்கே  நிலத்திற்கு கீழே இருக்கின்ற மிதிவெடிகள் மழையினால் ஏற்படும் வெள்ளத்தினால் காவப்பட்டு இவ் மக்கள் வாழும் காணிகளில் கொண்டுவது சேர்ப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகளும் இருப்பதாக சொல்கிறார்கள். இதேபோல  இக்கிராமத்திலே  இதுவரை  பல  கவச வாகனங்களை தீர்த்துக்கட்ட பயன்படும் கவச வாகன எதிர்ப்பு மிதிவெடிகள் (Anti Tanker Mines) தங்கள் மிதிவெடி அகற்றல் நடவடிக்கைகளில் சிக்கியிருப்பதாகவும் சொல்கிறார்கள் அங்கே மிதிவெடி அகற்றும் நண்பர்கள்.


இதன் காரணமாக பல அச்சம் தரும் சம்பவங்கள் இந்த கிராமத்திலே நடைபெற்றிருப்பதாக இம்மக்கள் சொல்கிறார்கள். அதிலும் இறுதியாக, இறுதி வாரத்திற்குள்  இரண்டு  சிறுவர்கள்  (இருவரும் 7 வயதிற்கு உட்பட்டோர்) தங்கள்  வீட்டு  முற்றத்திலே  விளையாடிக்கொண்டிருந்த பொழுது இவர்கள் கையில் இருந்த மண்வெட்டி குமித்து வைக்கப்பட்டிருந்த மண்ணின் மேல் படையில் மிதந்துகொண்டிருந்த இரண்டு மிதிவெடிகளின் மேல்  விழுந்திருக்கிறது. இதன்  போது  அந்த மிதிவெடிகளை கண்டுகொண்ட குறித்த சிறுவர்கள் அதை கையால் எடுத்து அருகில் மிதிவெடி அகற்றும் பணியாளர்களிடம் கொண்டுசென்று காட்டியிருக்கிறாகள். மிதிவெடி அகற்றும் குழுவினர் உடனடியாக அந்த சிறுவர்களை அவ்விடத்தில் இருந்து அப்புறப்படுத்தி அந்த வெடிகளை சோதனை இட்டபொழுது அதிர்ச்சியான விடயங்கள் வெளிவந்தன. அந்த குறித்த மிதிவேடிமேல் விழுந்த மண்வெட்டி இன்னும் சுமார் ஒரு மில்லி மீட்டர் ஆழமாய் விழுந்திருந்தால் அந்த மிதிவெடிகள் வெடிக்க வாய்ப்பிருந்ததாக சொல்கிறார்கள். இச்சிறுவர்கள் உயிர்தப்பியமை தங்களிற்கு மிகவும் ஆச்சரியமான விடயமாக இருந்ததாக 'அதிஷ்டம் தான்' என கூறி முடிக்கிறார்கள் அந்த மிதிவெடி அகற்றும் நண்பர்கள்.

இவ்வாறு மிதிவெடிகளின் மத்தியில் வாழும் இம்மக்களை சென்று பார்வையிடும் எந்த நிறுவனங்களும் அவர்களுக்கு தேவையான நிரந்தர வீடு மற்றும் வாழ்வாதார உதவிகள் செய்வதாய் இல்லை. காரணம், வீடு, வாழ்வாதாரம் (விவசாயம், தோட்டம்) போன்ற விடயங்களிற்கு மிதிவெடி அற்ற சூழல் மிகவும் அவசியம். இந்த  நிறுவனங்கள்  விவசாயம் செய்வதற்கு மக்களிற்கு உதவிசெய்யப்போய் அவர்களை மிதிவெடி அபாயத்தில்  சிக்கவைப்பதற்கு  விரும்பவில்லை. இது யதார்த்தமான ஒன்றுதான். ஆக, மிதிவெடி அகற்றல் பூரணமாக முடிவடையும் வரை இம்மக்களிற்க்கான எவ்வித மனிதாபிமான உதவிகளும் செயன்றடைய வாய்ப்பில்லை. இதனால் நிரந்தர வீட்டுத்திட்டங்களையும் இழக்கவேண்டிய துர்பாக்கிய நிலை உருவாகலாம்.


ஒவ்வொரு அடியிலும் தங்கள் பாதங்களிற்கு கீழ் மிதிவெடி இருக்கிறதா என்ற  பயத்தோடே  இவர்கள்  பயணம்  தொடர்கிறது. இவர்கள்  வீட்டு  வேலிகளிலே  'மிதிவெடி  அபாயம்'  பெயர்  பலகைகள்  தொங்குகின்றன. இக்கிராமத்தின் வீதியின் இருமருங்கிலும் அபாய நூல்கள் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன. இவர்களைப்  பொறுத்தவரையில்  போர் முடிவடைந்ததாய் இல்லை. இன்னமும் உயிர்ப்பயத்தோடே இவர்கள் வாழ்க்கை கழிகிறது. மிதிவெடி அகற்றல் நடவடிக்கைகள் முற்று முழுதாக முடிவடைவதற்கு முதல் எதற்காய் கிராமத்திற்கு வந்தீர்கள் என கேட்டபோது "வர வைக்கப்பட்டோம்..." என்கிறார்கள் இக்கிராம மக்கள்.

இலங்கையில் மீள்குடியேற்றம் அரசியல் அல்ல என்பதை நாம் இன்னமும் நம்புகிறோம்!



முன்னைய பகுதிகளைக் காண;

வடக்கில் மனிதாபிமானப்பணியும் மனதை சுரண்டும் வடுக்களும் - 2.

வடக்கில் மனிதாபிமானப்பணியும் மனதை சுரண்டும் வடுக்களும் - 1


Friday, October 12, 2012

இராட்சசி எங்கே நீ?



என்
கவிதைக்குள்ளும்
வசிக்கத் தெரிந்தவள் நீ!

என்
மூச்சுக்காற்றிற்குள்ளும்
முடிச்சிடத் தெரிந்தவள் நீ!

எனது
அழுகைக்கு
அஸ்திவாரம் இட்டவள் நீ!
புலம்பலுக்கும்
புகலிடம் கொடுத்தவள் நீ!

நான் வரைந்த
நீளப்படத்திற்கு
நிறம் கொடுத்தவளும் நீ!
தரம் கொடுத்தவளும் நீ!

கனவில் வந்துபோன
கலியாண காவியத்தின்
நாயகி நீ!
நினைவெங்கும் நீண்டுபோன
நிஜமற்ற கானலின்
நீர்த்துளி நீ!

எல்லாமாய் எழுந்துநின்ற
என்வாழ்க்கை எந்திரத்தின்
மூலம் நீ!
எதுவரை ஓடினும்
இவ்வுலக இன்பத்தின்
பாலம் நீ!

இருப்பினும்,
தேர் ஏறும் நேரமதில்,
தெய்வத்தை களவாடிப்போன
இராட்சசி எங்கே நீ?

Saturday, October 6, 2012

சுல்தான் - பில்லியனில் தூங்கும் மனிதன்!

வணக்கம்  நண்பர்களே. அண்மையில்  எனது  தேடலில் கிடைத்த  ஒரு அசத்தலான  மற்றும்  ஆச்சரியமான  விடயம்  இன்றை  உங்களுடனும் பகிரலாம் என்றிருக்கிறேன். காசேதான் கடவுளப்பா என்பது ஏழைகளுக்கு மட்டுமல்ல பணக்காறர்களுக்கும் இன்று பொருத்தமான ஒன்றுதான். இன்றெல்லாம்  அதிகமாக  பணமே  அனைத்தையும்   தீர்மானிக்கிறது. பணத்திற்காகவே வாழ்க்கையில் அதிகம் ஓடவேண்டியிருக்கிறது. அதுவும் இல்லையெனில் வாழ்கையில் ஒரு அவசரமான தேடலே இல்லாமல் போய்விடும்.

சரி விடயத்திற்கு வருவோம். உலகில் இருக்கின்ற பணக்கார நாடுகளில் 'அமைதியான பணக்கார நாடு' என சொல்லப்படுவது புரூனே (Brunei). பணத்தின் மேலே தூங்கும் ராயல் அரச குடும்பங்களில் புருனேயின்  சுல்தானும் குடும்பமும் ஒன்று. தற்போதைய  புருனேயின்  சுல்தானாக  இருப்பவர் ஹசன்னல் போல்கியா (Hassanal Bolkiah). இவர் புரூனியின் 29ஆவது சுல்தான்.


உலகின் தற்போதைய முதல் பத்து பணக்கார அரச தலைவர்களின் பட்டியலில்  முதல்  இடத்தில்  இருப்பவர்  இவர்தான். இவருடைய  தற்போதைய  சொத்து மதிப்பு 22 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர். அதாவது இந்தத்தொகை இங்கிலாந்து மகாராணியாரின் சொத்தின் 36 மடங்கு அதிகம்! இவர் ஒரு வாகன விரும்பி. கார்  மற்றும்  ஏனைய  வாகனங்களை  அதிகம் விரும்பும் ஒருவர். இவரிடம்  இருக்கும்  மொத்த சொந்தக்  கார்களின்  எண்ணிக்கை  என்ன  தெரியுமா? 1,932!! உலகின்   முகப்பிரபலமான, விலை மதிப்புள்ள சகல  ரகக் கார்களும்  இவரிடம்  உண்டு. இவரிடம்  உள்ள  கார்களை  ஒவ்வொரு நாளைக்கு  ஒன்றாய்  பயன்படுத்துவதாயின்  இதற்கே 20 ஆண்டுகள் எடுக்கும். 

இவரிடமுள்ள கார்களின் பட்டியலைக் கொஞ்சம் பாருங்கள்.

Rolls Royce’s - 604 Nos
Mercedes-Benzes - 574 Nos
Ferraris - 452 Nos
Bentleys - 382 Nos
BMWs - 209 Nos 
Jaguars - 179 Nos
Koenigseggs - 134 Nos
Lamborghinis - 21 Nos
Aston Martins - 11 Nos 
SSC - 1 No 

அவ்வ்வ்வ்... வாயை கொஞ்சம் மூடுங்கோ!

இத்தனை கார்களையும் எங்குதான் நிறுத்தி வைத்திருக்கின்றனர் என்று பார்த்தால் இவரது ஐந்து சொந்த விமானங்கள் நிறுத்தி வைக்கப்படும் இடத்தோடு சேர்ந்த விசாலமான கட்டடத்தினுள்ளேயே நிறுத்தி வைக்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு வகை கார்களுக்கும் ஒவ்வொரு பகுதி இந்த கட்டடத்தினுள்ளே இருக்கிறது.



கார் விரும்பிகளிற்கு இந்த இடம் ஒரு  சொப்பனமாகவே இருக்கும்.

இவர் பாவிக்கும் சகல பொருட்களும் தங்கத்தாலானவையாகும். இவருடைய உணவருந்து கரண்டி கூட தங்கத்தினாலேயே உருவாக்கப் பட்டிருக்கிறது. ஏன் இவர் அணியும் ஆடைகளில் கூட பொத்தான் போன்ற பல விடயங்கள் தங்கத்தினாலேயே செய்யப்பட்டிருக்கிறது.


சுல்தானின் வாசஸ்தலம்:

உலகின் அதிக விசாலமான அதிக சொகுசு நிறைந்த மாளிகையாக இவரது வாசஸ்தலம் விளங்குகிறது. இந்த மாளிகையில் 1788 அறைகள் இருக்கின்றன. அத்தோடு இங்கு காணப்படும் தளபாடங்களில் தங்கம் மற்றும் இரத்தினக் கற்களிலான வேலைப்பாடுகள் நிறைந்திருக்கின்றன. இந்த மாளிகையில் இருக்கும் தனிப்பட்ட வாகனத் தரிப்பிடத்தில் 110 கார்கள் நிறுத்திவைக்க முடியும்.








சுல்தானின் விமானம்:
 
இவரிடம் ஐந்து சொகுசு விமானங்கள் இருந்தாலும் Boeing 747 எனப்படுகின்ற அதி சொகுசு விமானமே இவராலும் இவர் குடும்பத்தாலும் அதிகம் பிரயானத்திற்காய் பயன்படும்  விமானமாகும். உலகத்திலுள்ள அதி சொகுசு விமானம் என்கின்ற பெருமையையும் இதுவே பெறுகிறது. இவ்விமானம் நூறு மில்லியன் டாலர் பெறுமதியைக் கொண்டது என்றாலும் இந்த விமானத்தின் உட்புறத்தை சொகுசு வீடு போன்று ஆக்குவதற்கு நூறு மில்லியன் டாலர்கள் செலவாகியிருக்கின்றன. இவற்றைத்தவிர அவரிடம் மேலும் நான்கு விமானங்களும் இரண்டு உலங்கு வானூர்திகளும் இருக்கின்றன. இவரது அதிசொகுசு Boeing 747 இன் படங்கள் இதோ,
 
 








மேலே உள்ள படங்களில் தங்க நிறத்தில் தெரிபவை எல்லாம் சந்தேகமே வேண்டாம் தங்கம் தான்!


சுல்தானின் கார்களில் ஒன்று:

கீழே காணப்படும் இந்தக் கார் சுல்தானின் விசேட வேண்டுகோளிட் கிணங்க Rolls Royce கார் கம்பனியால்  விசேடமாக தயாரித்த கார் ஆகும். இது இப்பொழுது  லண்டனில்   இருக்கிறது. சுல்தானின்  பிரித்தானிய விஜயங்களின் போது  பயன்படுத்துவதற்காய் இந்த கார் லண்டனில் நிறுத்திவைக்கப்பட்டிருக்கிறது.





சுல்தானின் மகனின் திருமணம்:

சுல்தானின் மகனின் திருமணம் இடம்பெற்ற வேளையில் இத்திருமண கொண்டாட்டங்கள் 14 நாட்கள் தொடர்ச்சியாக இடம்பெற்றன. இத்திருமண கொண்டாட்டங்களுக்கான  மொத்த  செலவு  வெறுமனே  5 மில்லியன் டாலர்ஸ்.  (சப்பா...). இத்திருமண  25 நாட்டுத் தலைவர்களும் அவர்கள் குடும்பத்தினரும் கலந்துகொண்டனர்.

ரொம்பக் குடுத்துவச்சவன்யா நீயி! அப்பிடி ஒரு அப்பாக்கு மகனாயும் இப்பிடி ஒரு பிகருக்கு புருசனாயும் .......



இங்க இவ தலமேல நீட்டிக்கிட்டு இருக்கிறது எல்லாம் தங்கமுங்க தங்கம்!!

இந்த வாகனத்தில தெரியிறதுகூட தங்கம்தான்!!

சுல்தானின் முக்கியமான சமாச்சாரம்:

முக்கியமான சமாச்சாரம் என்றாலே அது சம்சாரம் தானே! இதுவரை சுல்தானிற்கு மூன்று மனைவிமார். கனக்க ஜோசிக்காதேங்கோ மக்கள்ஸ், இவரிடம் இருக்கும் கார்களின் எண்ணிக்கையைப் போல மனைவிமாரின் எண்ணிக்கையும் இருக்கும் எண்டுதான் நானும் நெனச்சேன்.. பட் அந்த விசயத்தில இந்த ஆளு ரொம்ப நல்லவரு. மூணோட நிறுத்திட்டாரு!

Raja Isteri Pengiran Anak Saleha - 1965 - Present.

Pengiran Isteri Hajah Mariam - 1982 -2003

Azrinaz Mazhar Hakim - 2005 - 2010

அப்பாடா! இந்த பில்லியனில் தூங்கும் சுல்தான் பத்தி எனக்கு தெரிஞ்சதை எல்லாம் உங்களுக்கும் சொல்லி முடிச்சாச்சு.. சரி வரட்டா ........


Tuesday, October 2, 2012

சாதீ - மனிதம் மீதான தீட்டு!


மனித  வாழ்க்கை  திடமான  எதிர்பார்ப்புக்களைக்  கடந்தது. நிரந்தரமற்ற ஆசைகளைக்  கொண்டது. எதுவும் நடக்கலாம் என்கின்ற  எடுகோளில்  செல்வது.   மண்மேட்டின்மேல்  கட்டப்பட்டது  இந்த  வாழ்க்கை. இன்று மட்டுமே உண்மை என்ற யதார்த்தவியல் பயங்கரத்திற்கு ஆளானது இந்த வாழ்க்கை. அதிலும், உயிர்  இருக்கும்  வரை  மட்டுமே  எமது  ஆசைகளும் எதிர்பார்ப்புக்களும்   வேண்டுதல்களும்   உயிர்வாழ  முடியும்.  இப்படிப்பட்ட ஒரு மண் குதிரைச்  சவாரியே இந்த மனித வாழ்க்கை.

அப்படியிருக்க, இந்த  வாழ்க்கையில் பலவகையான பிரித்தல் கோட்பாடுகள் மனிதனால் மனிதனிற்கு நடாத்துவிக்கப் படுகின்றன. மனிதர்களை இனம், மொழி, கலாச்சாரம், நிறம், சமயம் என பல மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட பிரிதகடுகள்  பிரித்துக்  காட்டுகின்றன. இதனால்தான்  மனிதன் ஒவ்வொருத்தரிற்கும் ஒரு தனித்துவம் இருப்பதாக நாமே  சொல்லிக்கொள்ளுகிறோம்.  இந்த  பிரி-கோட்பாடுகள்  எம்மாலேயே  உருவாக்கப்பட்டன என்பதை நாம் என்றுமே உணர்ந்ததில்லை. உணர்ந்தாலும் அதைப்பற்றி அதிகம் அலட்டிக்கொள்வதில்லை. காரணம் இது எமது மரபணுக்கள் போல எமது மூதாதேயரிடமிருந்தே பக்குவமாக நமக்கும் கடத்தப் பட்டு விடுகின்றன. இவை இருக்க, இந்த மனிதர்களை பிரித்துப் பார்க்கும் பல விடயங்களில் சமூகம், மூட நம்பிக்கை, சிறுமைக் கலாச்சாரம், குறுகிய  வட்ட  விழிப்புணர்வு  சமுதாயம், திருத்திக்கொள்ளப்படாத  அடிமட்ட  பழமைவாத   வாழ்க்கைப்  பின்னணி  போன்ற காரணிகளும்  மிக முக்கிய பங்காற்றுகின்றன. இந்த காரணிகளால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு விடயமே இந்த சாதி எனப்படுகின்ற 'தொழில் சார்' பாகுபாடு.

சாதி எனப்படுவது அதிகமாக இந்தியா, இலங்கை, பாகிஸ்தான், வங்கதேசம் போன்ற நாடுகளில் வளர்த்துவிடப்பட்ட பிறப்பின் அடிப்படையிலான ஒரு வேலைப் பிரிவினையே. இவை  தொழில்  சார்  பிரிப்பு  என்பதால்  அந்தந்த தொழில்களிற்கு  ஏற்றாற்போல்  'தூய்மை', 'தீட்டு' வரையறை  செய்யப் படுகின்றன. இதனால்  பல  சமூகங்கள்  ஒரு  வட்டத்தினுள்ளே  அடக்கி வைக்கப்பட்டு விடுகின்றன. இந்த  சாதிப்  பிரிவினையின்  தோற்றம் மரபு, தொழில், சமயம், அரசியல், இனம்  மற்றும்  படிமலர்ச்சிக்  கோட்பாடுகளின் அடிப்படையிலேயே தோற்றம் பெற்றதாய் சொல்லப்படுகிறது.

சாதி பற்றி ஈழத்தில் பேசப்படும் பொழுது சுயமாகவே ஞாபகத்திற்கு வரும் பிரதேசங்கள் யாழ்ப்பாணம், மன்னார் மற்றும் முல்லைதிவு. ஒப்பீட்டளவில் இந்த பிரதேசங்களிலேயே அதிகமான சாதி வாதம் இன்னும் பேசப்படுகிறது.  அதிலும்  யாழ்ப்பாணம்  பற்றி  அதிகம்  குறிப்பிடலாம். 36 வகையான சாதிகள் யாழ்ப்பாணத்தில் இன்னும் நடைமுறைப் பேச்சில் இருப்பதாக  சொல்லப்படுகிறது. சாதிகள்  எப்பொழுதுமே  இந்த  'தூய்மை', 'தீட்டு' போன்ற இரண்டு காரணிகளாலேயே வெளிக்காட்டப்படுகின்றன.

சாதி என்பது ஒருவரின் பிறப்பைக் கொண்டே தீர்மானிக்கப்படுகிறது. அதாவது ஒருவன் எத்தொழில் புரியும் பெற்றோரிற்கு பிறக்கின்றான் என்பதில் இருந்துதான் இந்த சாதி அவனை ஒட்டிக்கொள்கிறது. குறைந்த சாதியில்  பிறந்த  ஒருவன்  சமூகத்தில்  மேலிடத்தில்  (படிப்பு, அந்தஸ்து, கௌரவம், பதவி  ரீதியில்) இருந்தாலும் கூட அவனுடைய சமூக அந்தஸ்து அவன் நேரடியாக சார்ந்திராத அவனது தந்தை அல்லது தந்தை தாய் வழி  மூதாதேயரின்  தொழில்  ரீதியான  சாதியின்  அடிப்படையிலேயே தீர்மானிக்கபடுகிறது. இந்த  சாதிப்  பிரிவினை  ஒரு  வெறியாகவே இப்பொழுது  மாறியிருக்கிறது. மனிதரை  மனிதனாக  ஏற்றுக்கொள்ளாத இந்த சாதிப் போக்கே மனிதாபிமானத்திற்கான முதல் எதிரி எனலாம்.



ஒவ்வொரு சமூக நிகழ்ச்சித் திட்டங்களிலும் இந்த சாதி ஒரு பெரும் பங்காற்றுகிறது. முன்னைய  நாட்களோடு  ஒப்பிடும்  பொழுது  சமூக விடயங்களில் இந்த சாதியின் பங்கு அல்லது சாதியின் பிரசன்னம் குறைந்து காணப்பட்டாலும் திருமணம் என்கின்ற சமூக நிகழ்ச்சியில் இந்த சாதியின் பங்கு இன்னும் அதிகரித்தே காணப்படுகிறது. சாதி விட்டு சாதி மாறி திருமணம் செய்யும் முறைமை இன்னும் எக்காரணியைக் கொண்டும் மாற்றம் பெறவில்லை. அப்படி  நடந்தால்  அது  ஒரு  குறித்த சாதியைச்சேர்ந்த சமூகத்திற்கு எதிரான துரோகமாகவே கருதப்படுகிறது. அவ்வாறான துரோகிகளை அந்த சமூகம் ஒதுக்கியே வைக்க முடிவு செய்கிறது. அதிலும்  அதிகம்  பாதிக்கப்படுவது  குறைந்த  சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள்தான். எமது  சமூகங்களிற்குள்  இந்தப்  பிரச்சனை  இன்னும் களையப்படாமல் இருப்பதற்கு இன்னுமொரு காரணம், பல கிராமங்களில் உயர் சாதியினரும் தாழ்ந்த சாதியினரும் சேர்ந்தே வசிப்பது. இதுவே இந்த சாதி தொடர்பான முரண்களுக்கு அதிகம் சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்திக்கொடுக்கும்  காரணி  எனலாம். குறைந்த  சாதியை  'தீட்டாக' நினைக்கும் 'உயர்ந்த' சாதியினர்  அவர்களை  எல்லா  விடயங்களிலும் அவர்களுக்கு  குறைந்தவர்களாகவே  கருதுகிறார்கள். இது  முட்டாள் தனமான, பிற்போக்கு  நிலை  என்றாலும்  அதை  மாற்றுவதற்கு இளையவர்கள்  கூட  முயற்சிப்பது  இல்லை. முயற்சித்தாலும்  அது பெரியவர்களின் முன் கெட்ட கனவாகவே போய்விடுகிறது.

அண்மையில்  நான் சந்தித்த இரண்டு மனிதர்களைப் பற்றி நிச்சயம் கூறியே ஆகவேண்டும். ஒருவர் ஒரு கிறீஸ்தவ பாரிதியார். இரண்டாவது நபர் ஒரு கிராம  சேவையாளர். இவர்கள்  இருவரும்  சமூகத்தின்  மிகவும் கௌரவமான, முக்கியமான நிலையில் இருந்தாலும் அவர்களை அவர்கள் குடும்பப் பின்னணி உண்மையான அவர்கள் முகத்தை காட்டிவிடுகிறது.

மன்னாரிலே ஒரு கிராமத்திலே சமயப் பணிக்காய் சேவையாற்ற வந்த அந்த பாதிரியார் ஒரு உயர் சாதியைச்சேர்ந்தவர் எனச் சொல்லப்படுகிறது. அந்த கிராமத்திலே இரண்டு சாதியைச்சேர்ந்த மக்கள் வாழுகிறார்கள். ஒரு சாதியினர் உயர்ந்த சாதி எனவும் மற்றைய சாதியினர் தாழ்ந்த சாதி எனவும் சொல்லப்படுகிறது. அந்த உயர்ந்த சாதியையே இந்த பாதிரியாரும் சார்ந்தவர். அந்தக்  கிராமத்திலே  இருக்கின்ற  தேவாலயம்  சார்ந்த கடமைகளில் இந்த இரண்டு சாதியினருமே சமமாக (ஓரளவேனும்) ஈடுபட்டு  வந்திருக்கின்றனர்  இறந்த  காலங்களிலே. இந்த  குறித்த குருவானவர் அந்த கிராமத்திற்கு வந்ததிலிருந்து இந்த இரண்டு சாதியினரிற்கும் இடையில் முரண்பாடுகள் வர ஆரம்பித்து விட்டதாக சொல்கிறார்கள் அந்த  கிராமத்து  மக்கள். உயர்ந்த  சாதியினறிற்கு  ஆலய பரிபாலனங்களில் கொடுக்கப்படும் முன்னுரிமை, அவர்களுடன் அவர் வைத்திருக்கும் சிறந்த நட்பு, அவர்கள்  வீடுகளில்  மட்டும்  இவர்  உணவு, தண்ணீர்  அருந்தும்  வழக்கம், ஆலய  விடயங்களில்  கூட  தாழ்ந்த சாதியினறிற்கு காட்டப்படும் பாரபட்சம், தாழ்ந்த  சாதியினரிற்கு  எதிராக உயர்ந்த சாதியினர் மேற்கொள்ளும் பௌதீக, சாத்வீக வன்முறைகளுக்கு துணைபோதலும், அறிவுரை  வழங்குவதும்  என  பலதரப்பட்ட முறைப்பாடுகள் இந்த பாதிரியாறிற்கு எதிராக இந்த தாழ்ந்த சாதியினரால் முன்வைக்கப் படுகின்றன. அதிலும் ஆலய, சமய அனுஸ்தானங்களிலும் குறித்த குருவானவர் சாதி பார்ப்பதாகவும் கூறப்படுவது மிகுந்த மனவேதனையைக் கொடுத்தது.

அதிலும், ஒப்பீட்டளவில், குறித்த கிராமத்தில் இந்த குறைந்த சாதி  மக்கள் கூட்டத்தினர் மத்தியிலேயே அதிகமான படித்தவர்களும், கல்விமான்களும், அரசாங்க  திணைக்களங்களில்  பணியாற்றுவோரும், உயர்ந்த  பதவிகளில் இருப்போரும்  இருக்கின்றனர்  எனத்  தெரியவருகிறது. அப்படி  இருந்தும் உயர்ந்த சாதியினரின் அடிமைப்படுத்தலிற்கு தீர்வு கிடைக்கவில்லை என்பது இந்த சாதி தொடர்பான வலுவை சிறப்பாகக் காட்டிநிற்கிறது.

இந்த சம்பவத்தையும் குறித்த மத குருவானவரையும் இங்கே குறிப்பிட்டதில்  மிக  முக்கியமான  காரணங்கள்  இருக்கின்றன. ஒன்று கல்வி, சமூக, பொருளாதார  அந்தஸ்து  போன்றன  வாழ்வை  தீர்மானிக்கின்ற இந்த காலகட்டத்தில் வாழ்வின் அந்தஸ்த்தை சாதியின் பின்னால் தேடும் பிற்போக்கான மனிதர்கள் இன்னமும் எம்மத்தியில் இருக்கிறார்கள்  என்பதையே  காட்டி  நிற்கின்றன. இரண்டாவதாக, சமூகத்தை வழிப்படுத்தவென இறைவனினால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட சமயப் பாதிரியார் மீண்டும் குறித்த சமூகத்தை சாதி சகதிக்குள் கொண்டுபோய்  சேர்ப்பதை  யாரும்  ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாது. சாதி வெறியை  மக்கள்  மத்தியில்  ஊட்டும், அல்லது  அந்த  சிந்தனைகளுக்கு ஆதரவு தெரிவித்து தூபம் போடும் இத்தகைய சமூகப் பொறுப்புடைய குருக்களை மக்கள் எப்படி ஏற்றுக்கொள்ளுவார்கள் என்பதை அவர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஒரு குருவாக இருந்துகொண்டு ஒரு சமுதாயம் எதை எதை எல்லாம் தாண்டி வரவேண்டுமோ அதை அதை எல்லாம்  தாண்டி  வருவதற்கு  தடையாக  இருக்கும்  இவர்கள்  இறைவன்  முன்  அந்த தூய பலிப்பீடத்தில் நின்று புனித திருப்பலி ஒப்புக்கொடுப்பதன் நியாயம் எனக்கு புரியவே இல்லை.

ஆக, சாதி  எனப்படுகின்ற  அடக்குமுறை  இப்பொழுதெல்லாம் இளையவர்களால் கொஞ்சமேனும் களையப் பட்டுக்கொண்டு வந்தாலும் அவர்களை தொடர்ச்சியாக இந்த சாதி தொடர்பாக ஊக்கப்படுத்தும், அதை தூண்டும் விதமாக செயற்படும் பெரியவர்களே அதிகம் தவறு இளைப்பவர்களாக எடுத்துக்கொள்ள முடியும். பெற்றோரின், குறுகிய, சுய, போலி அந்தஸ்த்துக்களே இன்னும் இளையவர்களையும் இந்த சாதிச் சகதிக்குள்  உழலச்  செய்கிறது  எனலாம். மனிதர்களில்  தீட்டுக்காணும்  மனிதர்கள்  அர்ச்சனையோடு  கோவில்  படி  ஏறுகையில்  அவர்கள்  கால்கள் எதற்காக கூசுவதில்லை? சாதி  என்கின்ற  ஒன்று  மட்டும்  இந்த  உலகில் 'அந்தஸ்து' என்கின்ற ஒன்றை பெற்றுக்கொடுக்க முடியுமா? மூடத்தனமான இந்த பிற்போக்குக் கொள்கைகளை இன்னும் கடைப்பிடிப்பவர்கள் தங்கள் அடுத்த  சமூகத்தைப்  பற்றி ஏன்  சிந்திப்பதில்லை?  குவளையில்  நீர் அருந்துபவனுக்கும் சிரட்டையில் நீர் அருந்தச் சொல்லி நிற்பந்திக்கப்படுபவனிற்கும் மனித உயிர் பல்வகைமையில் அப்படியென்ன வேறுபாடுகள் இருக்க முடியும்?

தங்கள் பிள்ளைகள் தொடர்பான பெற்றோரின் திருமணம் சார்ந்த தேடல்கள் அதிகம் இந்த சாதியை முன்வைத்தே தேடப்படுகின்றன. இதனால்  அதிகமான  பெற்றோர்கள்  'நல்ல'  'மனிதம்' நிறைந்த 'பொருத்தமான' மருமகனையோ மருமகளையோ பெரும்பாலும் இழந்துவிடுகின்றனர். சாதியைப் பார்த்து மட்டும் திருமணம் செய்துவைத்த தங்கள் பிள்ளைகள் மனிதமே இல்லாத அந்த துணையுடன் வாழமுடியாமல் தினம் தினம் வடிக்கும் கண்ணீர் இவர்களை ஏன் சுடுவதில்லை. சுடுவதை அனுபவித்தும் ஏன் திருந்துவதில்லை.

'திருமணம் + சாதி' மற்றும் மேலே நான் குறிப்பிட்ட ஒரு கிராம சேவகரின் சாதிவெறி போன்ற இரு பெரும் விடயங்களோடு மீண்டும் விரைவில் சந்திக்கிறேன்.




Saturday, September 29, 2012

ஒரு மூடப்பட்ட தேசம்!

அது ஒரு
அனாதைகள் அற்ற மண்.
பதாதைகள் ஏந்தி
பழக்கப்படாத தேசம்.
ஆயுதத்தோடு
போராட பழக்கிக் கொண்டாலும்
மறியல் போராட்டங்கள் இல்லை.
கடவுளை வழிபட்டாலும்
மனிதத்தில் நம்பிக்கை
வைத்திருந்த ஜனங்கள்.
காணிகளை
வேலிகள் கூட
காவல் காத்திருக்கவில்லை.
வேட்கை
வெயிலாய் படர்ந்திருந்தது.
தமிழன் சுயம்
தனித்தே நின்றது.
மனிதர்கள்
மிதிக்கப்படவில்லை.
மரங்கள் கூட மதிக்கப்பட்டன.
ஊழல்கள் இல்லை
தேர்தல்கள் கூட இல்லை
இருந்தும்
மக்கள் ஆட்சியே நடந்தது.
அந்த மண்
இரத்தத்தில்
தோய்க்கப் பட்டிருந்தாலும்
இரக்கம் என்றுமே தூங்கியதில்லை.
பெண்களுக்கும்
அவர்கள்
கற்புக்களிற்கும்
காவல் பற்றி
என்றுமே கவலை இருந்ததில்லை.
விலங்குகள் கூட
பெண்களை முட்ட
பெரும்பயம் கொள்ளும்.
கன்னிப்பெண்கள் - பிறர்
கண்களில் கூட
களங்கம் கொள்ளவில்லை.
தாடி இல்லாமல் கூட
அங்கு
சேகுவேராக்கள் இருந்தார்கள்.

இப்பொழுது,
இந்த தேசம்
மூடப்பட்டிருக்கிறது.
சுதந்திர வேட்கையும்
சுடுகாட்டு வாசமும்
சிந்தப்படாமல் இருக்கட்டும்
என்பதற்காய்!

Wednesday, September 19, 2012

கண்ணீருக்கான கவிதை!!



நான்
அவள் அருகில்தான்
நின்றிருந்தேன்!

அவள் என்னை 
நிராகரிக்கின்றாள்,
என்கின்ற
ஒற்றைக்கயிற்றில்
தொங்கிக்கொண்டிருந்தேன்!

காதல் செய்து - பின்
வாழ்க்கை செய்து
ஜெயிக்கிற தறுவாயில்
உடைந்து போனது
இந்த காதல்.

ஆணின் அழுகை
பெறுமதி அற்றது.
தெரிந்திருந்தும்
கண்ணீராய் வடித்துத்தொலைத்தது
என்
மானம் கெட்ட விழிகள்.

கொஞ்சம் அருகில் போனேன்.
அவள்
வேண்டாம் என்றாள்.
நானோ வேண்டும் என்றேன்.
இங்கும்
ராமனே தோற்றான்.
சீதை வென்றாள்.

அவள் வெறுப்பை
மூளை பொறுக்கிறது
இதயம்தான் வெறுக்கிறது!

ஒவ்வொரு முறை
வேண்டாம் என்றபோதும்
என் அடிமூச்சு
கிழிந்து தொங்கிக்கொண்டிருந்தது
பிடிமானம் அற்ற
அண்டை வெளியில்.

என்னை மறந்து
இன்னொருத்தியைப் பற்று
என்கிறாள்.
கயிறைப் பறித்து
ஊஞ்சலை ஆடச்சொல்லுவதன்
அர்த்தம் புரியவில்லை
எனக்கு.

அவள் காதலில்
போதையுற்றிருந்தது
எனது மனம்.
அவள் பார்வையில்
கிறுக்குப் பிடித்திருந்தது
எனது விழிகள்.
அவள்
அன்பிலும் - செல்ல
வம்பிலும்
காணமல் போயிருந்தது
என் இதயம்.
அவள் ஸ்பரிசங்கள்
தின்று தீர்த்திருந்தன
எனது கற்பை.
அவள் கனவுகள்
கடித்துக் குதறியிருந்தன
எனது இரவுகளை.
அவளை
முற்று முழுதாக
போர்த்தி இருந்தது
எனது ஆசை.

இதனால்தான்,
அவள் வேண்டும் என
கண்ணீரோடு
கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தது
உயிர் அறுந்த
என் நாவு.

அவளில்தான் வாழ்கிறேன்!
என்னையே என்னால்
நினைக்க முடிவதில்லை.
அவளை மட்டும்
மறக்கச்சொல்லுகிறாள்
மனச்சாட்சியைத் தொலைத்து.

நெருங்க முயன்ற என்னை
இடியைத் தள்ளுவது போல்
தள்ளுகிறாள்
இடிதாங்கி!

நீ இன்றேல்
இறப்பேன் என்றேன்.
நீ போனால்
மரிப்பேன் என்றேன்.
நீ கலைந்தால்
கரைவேன் என்றேன்.
நீ வெறுத்தால்
வேகுவேன் என்றேன்.
நீ மறுத்தால்
மடிவேன் என்றேன்.
அனைத்திற்கும்
அவளிடமிருந்து
ஒரே பதில்
"வீட்டில் எனக்கு
கலியாணம் பார்க்கிறார்கள்!"


வடக்கில் மனிதாபிமானப்பணியும் மனதை சுரண்டும் வடுக்களும் - 2.

 

வணக்கம்  நண்பர்களே, இந்தத்தொடரின்   இரண்டாவது  பகுதி  இது. இரண்டாவது  பகுதியை  எனது  அடுத்த  களப் பயணத்தை  முடித்துக்கொண்டு பதிவிடலாம்  என்றால், இல்லை. அதன்  தேவை  இப்பொழுதே  உணரப்பட்டு விட்டது என்னால். அதற்கு  காரணம்  இன்றைய  இணையத்தளம்  ஒன்றில் நான் பார்த்த ஒரு செய்தி.

இப்பொழுது  ஐ நாவின்  உயர்மட்டக்  குழுவினர்  வடக்கிற்கான  பயணத்தை மேற்கொண்டு, அங்கு  நடைபெற்று  வரும்  மீள்  கட்டுமானம், அபிவிருத்தி, மக்களின்  வாழ்வாதார  மீள்  கட்டுமானம், கண்ணிவெடி  அகற்றல்  போன்ற மனிதாபிமான  நடவடிக்கைகளை  பார்வையிடுகின்றனர். இவர்களின்  இந்த பயணத்திற்கான  நோக்கமும்  இதுதான். இவ்வாறு  வடக்கிற்கு  வருகைதந்த இவர்களின் கருத்து தொடர்பாக வெளியான ஒரு செய்தி இதோ,

"கிளிநொச்சி மாவட்டத்தின் மீள்குடியேற்றம் கண்ணிவெடி அகற்றல் அபிவிருத்தி சட்ட அமுலாக்கல் மக்களின் வாழ்க்கைத்தரம் குறித்து ஐ.நா பிரதிநிதிகள் கேட்டறிந்து கொண்டதாகவும் அரசாங்கத்தின் நடவடிக்கைகள் குறித்து அவர்கள் திருப்தி தெரிவித்ததாகவும் கிளிநொச்சி மாவட்ட அரசாங்க அதிபர் ரூபவதி கேதீஸ்வரன் தெரிவித்தார்."

என்னைப்பொறுத்தவரையில் வடக்கில் நடைபெறும் அபிவிருத்திப் பணிகளை இரண்டு  விதமாக  பிரித்து  பார்க்க  முடியும். ஒன்று  அபிவிருத்தி அடைந்துவரும்  பௌதீக  வளங்கள், இரண்டாவதாக  அபிவிருத்தி அடைந்துவரும்  மக்கள்  பொருளாதாரம்  அல்லது  வாழ்வாதாரம். இரண்டும் இரு  வேறு  விடயங்கள். மனிதாபிமானப்  பணிகளிலே இந்த  இரண்டும்  மிக மிக  முக்கியம். இதிலே  இந்த ஐ நா  பிரதிநிதிகளும்  வடக்கிற்கு  விஜயம் செய்யும்  ஏனைய  சர்வதேச  அமைப்புக்களும்  எந்த  அபிவிருத்தி  திருப்தி கரமானதாக  இருக்கிறது  என்கிறார்கள்  என்பது  எனக்கு  மட்டுமல்ல  இங்கு அதிகம் பேரிற்கு  புரிவதில்லை. காரணம்  வடக்கில்  இதுவரை  நடைபெற்ற அபிவிருத்திப்  பணிகளில்  இந்த  இரண்டு  பகுதிகளிற்கும்  மிகப்  பெரிய வேறுபாடு  இருக்கிறது.

உண்மைதான். பௌதீக  கட்டுமானங்கள்  ஓரளவு  அபிவிருத்தி  செய்யப் பட்டிருக்கின்றன  அல்லது  செய்யப்பட்டுக்கொண்டு  வருகின்றன. வீதிகள், பாலங்கள், பொதுக்  கட்டிடங்கள்  என  அவை  நீள்கின்றன. இதை  மட்டும் வைத்துக்கொண்டு  வடக்கின்  மக்கள்  மீண்டும்  சுபீட்சமாக  சந்தோசமாக வாழ்கிறார்கள்  என்று  சொல்லிவிட  முடியுமா? மாறாக  அவர்களின் பொருளாதார, வாழ்வாதார, சமூக  விடயங்கள்  எந்தளவிற்கு அபிவிருத்தியை  நோக்கிப்  போகிறது என்பதை பார்க்க வேண்டாமா?

அதிகமான  இடங்களில்  மக்களின்  வாழ்வாதார  பொருளாதார  தேவைகள் முற்று  முழுதாக  தீர்க்கப்பட்டதாய்  இல்லை. இவர்களின்  தேவை  மட்டில் அரசாங்கம் மற்றும் இதர அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள் என்ன செய்கின்றன? இவற்றையும்  இந்த  ஐ நா  குழு  ஆராய்ய  வேண்டுமே. மக்களின் குடும்ப பொருளாதாரம் எந்தவொரு அபிவிருத்தியையும் காணாமல் பௌதீக கட்டுமானங்கள் மட்டும் அபிவிருத்தி அடைவதை  உண்மையான வடக்கின் அபிவிருத்தி என சொல்ல முடியுமா?

வீடு முன்னேறினால்  நாடு  தானாகவே  முன்னேறும்  என்பார்கள். மக்களை சுயாதீனமாக  பாதுகாப்பு  விடயத்திலும், பொருளாதார  சமூக விடயங்களிலும் அவர்களது சொந்தக் கால்களில் நிற்கும் அளவிற்கு மேற்கொள்ளப்படும் அபிவிருத்திகள் மட்டுமே வடக்கின் நிரந்தரமான சரியான  அபிவிருத்தி  என  நான்  நினைக்கிறேன். மக்களையும்  அவர்கள் அடிப்படை தேவைகளையும் புறம்தள்ளி மேற்கொள்ளப்படும் எந்தவிதமான இதர அபிவிருத்திகளும் வடக்கை அவ்வளவு சீக்கிரம் பழைய நிலைமைக்கு கொண்டுவரும் என சொல்ல முடியாது.

அனுபவம் தொடரும்...

Tuesday, September 4, 2012

இரசனை உள்ளவர்களுக்காக 2 - Alizee, ஸ்ரேயா கோஷல், நரேஷ் ஐயர்..


வணக்கம் நண்பர்களே. இது நான் ரசித்தவற்றை கொண்டு உங்கள்  இரசனைகளிற்கும்  தீனி போடும் இரசனை உள்ளவர்களுக்கு என்ற தொடரின் இரண்டாம் பாகம்.

இந்தத்தடவை இன்னும் வித்தியாசமான இரு விடயங்களுடன் வந்திருக்கிறேன்.  இதுவும் இசை சார்ந்த இரசனைப் பதுவுதான். இருந்தும் வித்தியாசமானவை. பொதுவாக இசை, பாடல்  என்கின்ற பொழுது எல்லா  மொழிகளிலும்  திரைப்படத்தோடு வரும் பாடல்களையே  நாம்  அதிகம்  இரசிக்கிறோம். காரணம்  மிகப்  பரந்த  பொழுதுபோக்கு  அம்சங்கள்  கொண்டது இந்த திரைப்படப் பாடல்கள். இசை + காட்சி  என்கின்ற  இரண்டும்  எங்கள்  செவிகளையும்  கண்களையும் ஒரேநேரத்தில் கவர்ந்திழுக்கக் கூடியன.  இவற்றைத்தாண்டியும்  இப்பொழுதெல்லாம்   நேரடி இசை  நிகழ்ச்சிகள்  அதிகம் நடை பெறுகின்றன.  திரைப்படப்  பாடல்களாக   இருந்தாலும்  சரி,  இசைக் கோவைகளில்  வெளியான பாடல்களாக  இருந்தாலும்  சரி அவற்றை மேடைகளில்  பாடக்  கேட்கும்  போது  கிடைக்கும்  அனுபவம் இன்னொரு ரகம். இதையும் இதமாக  இரசிக்க  முடிகிறது.


அந்த வகையிலே மேடைகளில் நேரடியாக பாடப்படும் பாடல்கள் பார்வையாளர்கள்  கொண்டாடும் அளவிற்கு கொண்டு செல்வதாயின்  அந்தப் பாடல்களைப் பாடுவோரின் குரல் மற்றும் முக, உடல் பாவனைகள்  இன்றியமையாத இரண்டு காரணிகளாக இருக்கின்றன  இருக்கின்றன. அந்தவகையில்  என்னைக் கவர்ந்த இரண்டு நேரடி மேடைப் பாடல்களை இம்முறை பதிவிடுகிறேன். நீங்களும் இரசியுங்கள்.


1. மடோனாவின் பிரபல 'லா இஸ்லா பெனிட்டா..'

'லா இஸ்லா பெனிட்டா (The beautiful Island) என்கின்ற பாடல்  அமெரிக்காவின்  மிகப்  பிரபல பாடகி மடோனாவின் 1987 இல் வெளியான "True Bule" எனப்படுகின்ற  அவரின் மூன்றாவது  இசை அல்பத்தில் இடம்பெற்ற  ஐந்தாவது  பாடல்.   இந்தப்பாடலை இரசிக்காத மனிதர்கள் யாரும் இருக்க முடியாது. அவ்வாறான மிகப் பிரபலமான பாடலை ஒரு மேடை போட்டி  நிகழ்ச்சிக்காக Alizee என்கின்ற பொண்ணு பாடுகிறது. மடோனாவின் ஒரிஜினல் பாடலை விட இது செமையாய் இருக்கும் என்பதை மடோனா  கூட எதிர்பார்த்திருக்க வாய்ப்பில்லை. அவ்வளவு அழகு. பாடலைப் பாடும் அழகு குரல், சின்னச்சின்ன உடல் அசைவுகள், மெதுவான அழகிய நடனம், பாடலை மெய் மறந்து மீட்டும் வாத்தியக் கலைஞர்கள் என ஏகப்பட்ட விடயம் நம்மை மெய் மறந்து இரசிக்க வைக்கிறது. நிற்சயமாக நீங்களும் ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட தடவைகள் இதைப் பார்ப்பீர்கள்.. பாருங்களேன்.



2. நரேஷ் ஐயரின் 'முன்பே வா என் அன்பே வா...'

சில்லென்று ஒரு காதல் படம் வெளியாகிய வேளைகளில் சக்க போடு போட்டு ஏன்  இப்பொழுதும் காதுகளில் இம்சை செய்யும் இரு அழகிய மெலடி இந்தப் பாடல்.. நரேஷ் ஐயர் என்கின்ற ஒரு ஆளுமையை எனக்கு இரண்டு விடயங்களிற்காக அதிகம் பிடிக்கும். ஒன்று ஒரு ஆண் செல்லக் குரல் எப்படி இருக்கும் என்பதைப் போல அழகான செல்லக்குரல் பதுமை, இரண்டாவது ஒவ்வொரு பாடலையும் இரசித்து, மெய் மறந்து பாடும் பாணி (அது ரெகார்டிங் ஆக இருந்தால் கூட).. அதேபோல அநேக இளம் பாடல் இரசிகர்களை (பையன்கள்) தனது குரலாலும் (அழகாலும்) அலைய வைத்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு தமிழ் பாடகி நம்ம ஸ்ரேயா கோஷேல். நானும் இதற்கு விதிவிலக்கு அல்ல.. அவரைப் போலவே அவர் குரலும் எனக்கு ரொம்ப இஷ்டம்... மேடைப் பாடல்களில் நல்லதொரு பொழுதுபோக்கு அம்சத்தை கொடுக்கக்கூடிய இந்த இருவரின் பாடல் ஒன்றை மேடையில் நேரடியாக பார்க்கும் கேட்கும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால்  யார் தான் அதை நிராகரிப்பார்... இதோ, நம்ம ஸ்ரேயா கோஷேல் செல்லமும் நரேஷ் மச்சானும்...


என்னங்க, நிற்சயமாக எனது இரசனை மொக்கையாக இருக்காது என்று நினைக்கிறேன். அப்படி இருந்தாலும் தயவு செய்து திட்டித் தீர்க்க வேண்டாம்.. வரட்டா... மீண்டும் இன்னுமொரு விடயத்தோடு உங்களை இரசிக்க வைக்க வருகிறேன்.


இதன் முதல் பாகத்தை இரசிக்க இரசனை உள்ளவர்கள் மட்டும் உள்ளே வரலாம் - 01

Saturday, September 1, 2012

இரசனை உள்ளவர்கள் மட்டும் உள்ளே வரலாம் - 01

வணக்கம் நண்பர்களே. இன்று இரசிக்கத் தெரிந்தவர்களுக்காக ஒரு அழகான விடயத்தை கொண்டு வருகிறேன். திரும்பவும் இரசிக்கத் தெரிந்தவர்கள் மட்டும் தொடர்ந்து வாசிக்கலாம். மற்றவர்கள் திரும்பிப் போகலாம்.. ஹி ஹி ஹி...

இரசனை என்பது எல்லை கடந்தது. விசாலமானது. முடிவற்றது. எப்பொழுதும் ஒரு இன்ப உணர்வை உயிர் வழியே ஊற்றுவது. இரசனையை அதிகம் நேசிப்பவர்களுக்கு இது அருமையாய் புரியும். அதேவேளை, ஆளுக்கு ஆள் இந்த இரசனை வேறு படலாம். தப்பில்லை. அது அவரவர் விருப்புக்களைப் (interests) பொறுத்தது. மனிதனிற்கும்  விலங்குகளிற்கும் உள்ள வித்தியாசம் எனப் பேசப்படும் விடயங்களில் இது முதன்மையானது. விலங்குகளும் இரசிக்கின்றன ஆனாலும் மனிதன் அளவு இல்லை.

ஒவ்வொரு விடயங்களிலும் இந்த இரசனை எம்மை கட்டிப்போடும். சாதாரணமாக வீதியிலே நாம் நடந்து செல்லும் பொழுது எத்தனையோ விடயங்களை நாம் இரசிக்க நேர்கிறது. காலநிலை, வாகனங்கள், மனிதர்கள் (மிகவும் முக்கியமாக பிகருகள்...), கடைகள், விலங்குகள், விளம்பரங்கள் என பல.. இரசனை ஒருத்தனிற்கு  இல்லையென்றால் அவன் நடை பிணம் எனலாம். அதிலும் சாதாரணமான மனிதர்களை விட அதிகம் இரசனை கொண்டவர்களும் நம்மத்தியில் இல்லாமல் இல்லை. ஒவ்வொரு சின்ன விடயங்களையும் இரசிப்பவர்கள் வாழ்கையில் குடுத்து வைத்தவர்கள். காரணம் அவர்களே வாழ்கையை முழுமையாக வாழ்பவர்கள்.. (ஓவரா பேசுறேனோ..) சரி இன்றைய விடயத்திற்கு வருவோம்..

நான் அதிகம் இரசிக்கும் பல விடயங்களில் இசை, பாடல்கள் மிக முக்கியமான இடத்தை வகிக்கின்றன (பிகர்களுக்கு அடுத்த படியாக..அவ்வ்வ்வவ்). அதிலே தமிழ் சினிமா இசையைத் தாண்டி எனது இரசனை பரந்தது. இசை தேசம், மொழி என பல வரையறைகளைத் தாண்டியது. அந்தவகையில் சினிமாப் பாடல்களை தவிர்த்து (அதோடு சேர்த்து) உள்நாட்டுப் பாடல்கள், நம்மவர் இசை, பிற மொழிப் பாடல்கள், போப் பாடல்கள் என பரந்தது எனது இசை இரசனை. அதன் வழியில் யான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம் என நான் அதிகம் இரசித்த மூன்று அழகான மலையாளப் பாடல்களை இன்று உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ளவே இந்தப் பதிவு. எனது இரசனை ஓரளவிற்கு உங்களுடைய இரசனையோடு ஒத்துப்போகும் என்பது எனது நம்பிக்கை. சரி இனி அந்த மூன்று பாடல்களும்.

1. நெஞ்சோடு சேர்த்து பாட்டொன்னு பாடாம்....

முதலாவதாக நான் இரசிக்கும் விடயம் இந்த பாடலில் வரும் பொண்ணு.  அவள் சோம்பல் முறிப்பு தொடங்கி யாரோ வருவதை உணர்ந்து பயம் கொள்தல் வரைக்கும் அவள் அத்தனை அசைவுகளும் அழகோ அழகு. அவள் உதடு, கண் இமை, விழிகள், முடி இந்த நான்கும் அவளை அழகு ராணியாக்கும் அம்சங்கள். 3:59 மணி இடத்தில் நாக்கை கொஞ்சமாய் வெளியே நீட்டி நக்கல் செய்வது அழகின் உச்சக்கட்டம்.. சரி அதைத்தாண்டி இந்தப்பாடலின் இசை மற்றும் அதைப்பாடும் நம்ம அலாப் ராஜுவின் குரல் இன்னும் இன்னும் இந்தப் பொண்ணை சாரி பாடலை இரசிக்க வைக்கிறது. பாடல் முழுவதும் ஒரு காதல் அழகு கொட்டிக்கிடக்கிறது.. காதல் மேல் புது ஆசை வருகிறது.. சரி சரி.. பாட்டைப் பாருங்கள்...



2. பறயு என் விரகமே...

இந்தப் பாடலில் வரும் பொண்ணைக் காட்டிலும் பையனையே அதிகம் இரசிக்க முடிகிறது. அழகான பையன்... உண்மையாகவே.. எத்தனை பொண்ணுங்க செத்திருப்பாங்க... ஸ்பானிஷில் கோரஸ் பாடும் மச்சான்களின் குரல் சூப்பர். இந்தப் பாடலில் வரும் அக்கா இலங்கையில் இருக்கும் ஒரு சகோதர மொழி நடிகையை ஞாபகப் படுத்துகிறார். வித்தியாசமான அழகு. அழகிய நீண்ட முகம் என்பது இதைத்தானோ?? ஒரு இடத்தில் தனியாக நடனமாடும் விதம் கொள்ளை அழகு. நான் அந்த நடனத்தை மட்டும் மீண்டும் மீண்டும் இரசித்திருக்கிறேன் பல தடவைகள். இதைப் பார்க்க பார்க்க ரொமாண்டிக் மூட் தானாகவே ஒட்டிக்கொள்கிறது... சரி இனி பாடல்.


3. என் ப்ரியனே...

இந்தப்பாடலின் முக்கியமான அழகான விடயங்கள் என்றால் அவை படமாக்கப்பட்டிருக்கும் விதம், காட்சியமைப்பு, நடிகர்களின் உடையலங்காரம், அடிக்கடி புருவத்தை உயர்த்த வைக்கும் கிடார் இசை (ஆமா அது கிட்டாரா வீணையா???), மற்றும் பாடல் டியுன்... பாடலில் வரும் காட்சிகளும் அந்த குதிரையும் அழகோ அழகு. காதலின் தேடலை மிக தத்துருவமாக காட்டியிருப்பது இரசனையின் உச்சத்திற்க்கான இன்னுமொரு காரணம். புராதன காலத்து உடையலங்காரம் ஒரு தனி அழகுதான்.. பின்புலக் காட்சிகளை இவ்வளவு அழகாக பாடல்களில் கொண்டுவரலாம் என்பதற்கும், காட்சி பாடலின் உயிரோட்டத்தில் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கும் என்பதற்கும் இந்தப் பாடல் நல்ல உதாரணம் என்று நினைக்கிறேன்.



சரி, அம்புட்டுத்தான்.. இன்று இறைத்தது போதும்.. மீண்டும் இன்னும் சில எனது இரசனைகளோடு உங்களைச் சந்திக்க வருகிறேன். நன்றி வணக்கம்.

கெளதம் படம் + இளையராஜா பாடல் = சரியா?


வணக்கம்  மக்கள்ஸ், இன்றைய  காலையே  நம்  அநேகரிற்கு பாடலோடுதான் புலர்ந்திருக்கும் என்னைப் போல. நீண்ட எதிர்பார்ப்போடு வெளியாகியிருக்கும் கெளதம் மேனனின் நீதானே என் பொன் வசந்தம் திரைப்படப்  பாடல்கள்  அநேகரின்  காதுகளில்  இப்போது  ஒலித்துக்கொண்டிருபதற்க்கான சாத்தியக் கூறுகளே அதிகம். இந்தப் பாடல்களுக்கான எதிர்பார்ப்பு அதிகமாய் இருந்ததற்கான காரணங்கள் ஏராளம். பாடல்களுக்கும் காதலிற்கும் அதிகம் முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் கெளதம்  மேனனின்  படம். இசைஞானியின்  நீண்ட  இடைவெளிகளை தாண்டி  வரும் பாடல்கள். கெளதமின் வாரணம் ஆயிரம் ஹாரிஸ், விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா ரகுமான் என்கின்ற வரிசையில் எதிர்பார்க்கப்படும் இளையராஜாவின் போட்டி இசை, 80 களைக் கலக்கிய இசைஞானியின் ஸ்வரங்கள் 2010 களுக்கும் ஈடுகொடுக்குமா என்கின்ற எதிர்பார்ப்புக்கள் என பல காரணங்கள்.

சரி விடயத்திற்கு வருவோம். இந்தப் படத்திலே மொத்தம் 8 பாடல்கள் இளையராஜாவின் இசையில் வெளியாகியிருக்கின்றன. இவற்றிலே நம்ம கார்த்திக்கின்  இரண்டு  பாடல்கள், யுவனின்  இரண்டு  பாடல்கள், இளையராஜாவின் ஒரு பாடல் உட்பட. மிகுந்த எதிர்பார்ப்புக்களோடு கேட்க முனைந்த என்னை அந்தளவிற்கு இளையராஜா திருப்திப்படுத்தவில்லை என்றே நான் சொல்வேன். அதிலும் நான் பாடல்களைக் கேட்கும் பொழுது அனைத்துப் பாடல்களையும் என்னை அறியாமலேயே இரண்டு விடயங்களோடு ஒப்பிட்டு பார்க்க முனைந்ததும் இதற்கு ஒரு காரணமோ தெரியவில்லை. அது என்ன அந்த இரண்டு? ஒன்று கெளதமின் வாரணம் ஆயிரம், விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா பாடல்கள், இரண்டாவது அண்மையில் வெளிவந்த ஹாரிஸின் மாற்றான் பாடல்கள். சரி அது நிற்க, பாடல்கள் தொடர்பான எனது சிறு ரசனைக் குறிப்புக்கள்.

1. காற்றை கொஞ்சும் நிற்கச் சென்னேன்..
நிற்சயமாக இப்பாடலின் அநேக இடங்கள் இளையராஜாவின் 80 களின் இசையை ஞாபகப்படுத்துகின்றன. 80 களின் பாடல்களின் மிக முக்கியமான இசைக்கருவி ட்ரம்பட் இங்கு அதிகம் பாவிக்கப்படுவது இதை உறுதி செய்கிறது எனலாம். கார்த்திக்கின் குரல் வழமை போல பிரமாதம்.

2. முதல் முறை பார்த்த ஞாபகம்...
ஏதோ  யுவனின்  பாடல்   கேப்பது  போன்ற  ஒரு  அனுபவம். இது இந்தப்படத்தின் டைட்டில் சாங் மாதிரி இருக்கும். அடிக்கடி நீதானே என் பொன் வசந்தம் என வரும் கோரஸ் பிரமாதமாய் இருக்கிறது. இந்தப் பாடலை பாடியிருக்கும் சுனிதி தனது குரலால் கட்டிப்போடுகிறார். நா.முத்துக்குமாரின் வரிகளை இங்கு கொஞ்சம் ரசிக்கலாம்.

3. சாய்ந்து சாய்ந்து நீ பார்க்கும் போது...
யுவனின் குரலில் இந்தப் பாடல் ஒலிக்க ஆரம்பிக்கும் போது இளையராஜாமேல் ஒரு கோவம் வரும் பாருங்க... கொஞ்சம் பின்னால் போகும்பொழுது ஏதோ மனதை கொஞ்சம் சாந்தப்படுத்தி கேட்க முடிகிறது.. எனக்கு பிடிக்கேலேங்க... சிலவேளை உங்களுக்கு பிடிக்கலாம்..

4. வானம் மெல்ல கீழிறங்கி...
நீண்ட நாட்களுக்கு பின்னர் இளையராஜாவின் குரலை கேட்கையில் மனதிற்கு ஒரு நின்மதி. நல்லதொரு மெலடி எனலாம். வழமை போலவே இளையராஜா பாடும் பாடல்களில் இருக்கும் சகல அம்சங்களும் இங்கும் இருக்கிறது. கீழ் ஸ்தாயி, வயலினின் சாம்ராட்சியம் என பல...

5. புடிக்கல மாமு படிக்கிற காலேச்...
இளையராஜாவை இந்தப்பாடலில் காண முடியவில்லை. கொஞ்சம் தனது வட்டத்தினுள் இருந்து வெளியே வந்து உருவாக்கியிருக்க வேண்டும் இந்தப்  பாடலை. சுராஜ்  ஜெகன்  மற்றும்  கார்த்திக்  சிறப்பாகவே பாடியிருக்கிறார்கள். ஆனாலும் இங்கும் அந்த சில 80 களின் சாயல் அடிக்கச்செய்வது கமலஹசனையும் கொஞ்சம் ஞாபகப் படுத்திப் போகிறது.

6. என்னோடு வா வா என்று சொல்லமாட்டேன்...
எனக்கு  மிகவும்  பிடித்த  பாடல்  இது.. சூப்பர்  மெலடி.. நம்ம  கார்த்திக் கலக்கியிருக்கிறார். பாடலின் ஆரம்பம் (இசை) அச்சொட்டாக ஒரு 80 களின் பாடல் போல தெரிந்தாலும் பின்னர் 2000 களில் வந்த ஒரு மேலோடியாய் காதுகளில் ஒலிக்கிறது.

7.  பெண்கள் என்றால் பொய்யா பொய் தானா..
வழமைபோன்ற யுவனின் பாடல் போல ஒலிக்கிறது.. யுவனின் குரல் வழமைபோலவே உச்ச ஸ்தாயியில் கலக்குகிறது. ஆனாலும், ஒரு  வேளை இது யுவனின் டியூனா இருக்குமோ என்ற சந்தேகம் எனக்கு மட்டுமல்ல கேட்டால் உங்களுக்கும் வரும்.. ஏதோ அப்பா மகனிட்ட சுட்டமாதிரி இருக்குங்க.. போம்பிளைங்களையும் காதலையும் கிழிக்கும் நா.முத்துக்குமார் இங்கு கைதட்டல் வாங்குகிறார்.. (யார் கிட்ட செருப்படி வாங்கப்போறேனோ தெரியல..)

8. சற்று முன்பு பார்த்த மேகம் மாறிப் போக...
ஒரு அமைதியான இன்னுமொரு மெலடி... அழகாய் இருக்கிறது.. கெளதம் மேனனின் படங்களில் வரும் காதல் தோல்விகளின் பின்னர் அந்த பெண் பாடும் ஒரு பீலிங்கு பாடல்... இன்னுமொரு அனல் மேலே பனித்துளி.. இங்கும் 80 களின் சாயலை தவிர்க்க முடியவில்லை.. இருந்தும் 80, 2000, 2010 களின் ஒரு  கலவை  எனலாம்..  காதலில்  கோட்டை விட்ட நம்ம  பெண்களுக்கு இந்தப்பாடல் ரொம்பப் புடிக்கும்.. அட சத்தியமாங்க.

அம்புட்டுத்தான்... பாடல்கள்  நன்றாக  இருந்தாலும்  நானும் நீங்களும் எதிர்பார்த்த அளவிற்கு பல்பு தாங்க மிச்சம் கையில.. நா.முத்துக்குமாரின் வரிகளில் ஒரு வித்தியாசம் தெரிகிறது.. அடுத்து வரும் வரிகளை நம்மால் இலகுவாக  யூகிக்க  முடிகிறது.. இது  அவரின்  தோல்வியா  அல்லது வெற்றியா என தெரியவில்லை..

சரி சரி..  கனக்க  அலட்டலேங்கோ... நீங்களும்  கேட்டுப்புட்டு  வந்து நான் சொன்னது கொஞ்சமாவது சரியா எண்டு கருத்துப் போடுங்கோ..

கவனிக்க: நான்  இங்க  சொன்ன  ஏதாச்சும்  இளையராஜாவின்  விசிறிகளை நோகடித்திருந்தால் கும்புடுறேனுங்கோ.. வரட்டா...




Thursday, August 30, 2012

அவுஸ்ரேலிய கனவு; வீட்டில் இழவு.

காலா காலமாக தமிழர்களை கிறங்க வைத்து ஆசை காட்டி பின்னர் அவர்கள  உயிரையே  குடித்துப்போகும்  சமாச்சாரங்கள்  ஏராளம். இவை காலத்து காலம் ஒவ்வொன்றாக அரங்கேறிக்கொண்டே இருக்கிறது தாயகத்தில். இந்த  வரிசையில்  அண்மைக்காலமாக  ஈழத்  தமிழர்களை பிடித்திருக்கும் பேய்தான் இந்த அவுஸ்ரேலிய கனவு.

இப்பொழுதெல்லாம் பத்திரிக்கை, வானொலி, இணையத்தளம், முகப்புத்தகம் எங்கு பார்த்தாலும் மலிந்து கிடக்கும் செய்திகள் இந்த கடல் வழியேயான அவுஸ்ரேலிய  பயணம்  தொடர்பானவையே. பெரும்  ஆபத்து எனத்தெரிந்தும்  உயிரை துச்சமென மதித்து போராடும் இனம் நம்ம இனம். அதற்காக வீண்  ஆசைகளுக்கு உயிரை பணயம் வைக்கும் துணிச்சல் தேவையற்றது. இந்த அவுஸ்ரேலிய பயணத்தில் மிகவும் பாரதூரமான இரண்டு  ஆபத்துக்கள்  இருக்கின்றன. ஒன்று  கடற்படையினரிடம் மாட்டிக்கொள்வது. இரண்டாவது பயணம் செய்யும் படகு ஏதோவொரு காரணத்தினால் கடலில் மூழ்குவது. இந்த சட்டத்திற்கு முரணான இந்தப் பயணம் இவை இரண்டு பேராபத்துக்களையும் தாண்டியே நிறைவெய்த வேண்டும். இந்த அவுஸ்ரேலிய பயணம் தொடர்பான பல உண்மையான விடயங்களை அண்மையில் மருதமூரான் தனது அலையோடு அல்லாடும் ஆஸி கனவுகள்! கட்டுரையில் அழகாக கூறியிருந்தார்.


அண்மையில் ஊரிற்கு சென்றிருந்தவேளை எனது நண்பன் ஒருவன் இந்த பயணத்தில் அவுஸ்ரேலியா நோக்கி பயணமானார் என்கின்ற செய்தி கேட்டு அவர்கள் வீட்டிற்கு சென்றிருந்தேன். இந்த நண்பன் ஊரிலேயே ஒரு மரியாதையான, நிரந்தரமான தொழில் முயற்சி ஒன்றில் ஈடுபட்டுக்கொண்டு  இருந்தவர். இவரது  சில  நண்பர்களின் ஊக்கப்படுத்தலால் அவர்களோடு தானும் அவுஸ்ரேலியா செல்லவேண்டும்  என  ஆசைப்பட்டு  தனது  தொழிலையும் கைவிட்டு  இந்த மாதம் 9ம் திகதி நீர்கொழும்பிலிருந்து ஒரு படகு மூலம் பயணத்தை ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.

இதிலே மிகமுக்கியமான விடயம் என்னவெனில் இவர் பயணத்தை ஆரம்பித்த திகதி முதல் இன்றுவரை இவரைப் பற்றிய எந்தவித தகவலும் தங்களை வந்து அடையவில்லை என வீடே இறந்தவீடு போல காட்சியளிக்கிறது  இவர்  வீட்டில். இந்த  நண்பனின் தாய் அழுகையுடன் சாப்பாடும் இன்றி தரையில் சாய்ந்தபடி. தந்தை ஒரு மூலையில் மகன் மீதான உயிர்பயத்துடன். தங்கைகள்  இவனிற்கு  எதற்கு  இந்த தேவையில்லாத ஆசை என்கின்ற சாடையில் ஒரு புறத்தில்.. இவ்வாறானதொரு பயணம் தேவைதானா எனத்தோணியது எனக்கு. சிலரின் வெளிநாட்டு ஆசைகள் அதிலே இருக்கும் ஆபத்துக்களை மறைத்துவிடுகிறது. இவற்றைத் தாண்டியும் மகனிடமிருந்து வரப்போகும் "வந்து இறங்கிட்டேன் அம்மா.." என்கின்ற வார்த்தையை கேட்பதற்கு இவர்கள் தேக ஆரோக்கியத்துடன் இருக்கவேண்டும். இதற்கு இன்னும் எத்தனை நாட்கள் எடுக்குமோ என்கின்ற பயம் அவனுடைய தாயின் கண்களில்  தெளிவாகவே தெரிகிறது.

அதற்குள் ஒருமுறை இவ்வாறானதொரு பயணத்தில் அம்மை நோய் ஏற்பட்ட  ஒரு  நபரை, அப்படகில்  இருக்கும்  மற்றவர்களை இத்தொற்றிலிருந்து காப்பாற்றுவதற்காக படகோட்டியும் மற்றவர்களும் கடலில் தூக்கிப் போட்டுவிட்டு பயணித்ததாகவும் சிலர் பேசியிருக்கிறார்கள். இவற்றை  எல்லாம்  கேட்கும்  பொழுது நண்பனின் தாய் தேமித்தேமி அழுவதை என்னால் பார்த்துக்கொள்ள முடியாமல் போனது. அதற்குள் "இப்ப ஏன் அழுவுறாய், அவன் போய் உழைச்சு காசு அனுப்பேக்க  சிரிக்கத்தானே  போறாய்..." என  ஆறுதல்  சொல்வதாய் உசுபேத்தும்  ஒரு  மாமி  நண்பனின்  தாயின்  அருகில். (இவிங்கள முதல் கடலுக்குள்ள வீசணும்யா..)


அதேபோல இது நீண்ட நாட்கள் எடுக்கும் பயணம் என்பதால் கொண்டுசெல்லும் உணவு, நீர், மருத்துவப் பொருட்கள் அனைத்தும் குறித்த பயணம் முடிவடையும் வரை போதுமானதாக இருத்தல் வேண்டும். இவை பற்றாக்குறை ஏற்படும் பட்சத்திலும் மரணத்திற்கான வாயில் அருகில் வந்துவிடும். இவற்றையும்  தாண்டி இந்த பயணம் நிறைவு பெற வேண்டும்.

 எது என்னவோ, அது இலங்கையாக இருந்தாலும் சரி அவுஸ்ரேலியாவாக  இருந்தாலும் சரி உயிர்  இல்லாவிடில்  என்ன பயன்? இந்த  மோகம் இன்னும் எத்தனை எத்தனை  உயிர்களிற்கும்  வீட்டாட்களின் சந்தோசத்திற்கும் ஆப்பு வைக்கப் போகிறது? இதிலே  உண்மையான  விடயம் என்னவெனில்  உண்மையாக புகலிடம் தேடி (பாதுகாப்பு, குடும்ப வறுமை மற்றும் பல) இந்த  பயணத்தை  தேடுபவர்கள்  சொற்பம்  பேரே. வெளிநாட்டு மோகத்துடன், அவுஸ்ரேலிய  கனவுடன் பயணிக்கும் இளைஞர்களே ஏராளம் என்கின்றனர் ஒரு தரப்பினர். வெளிநாட்டுக் கனவு தவறில்லை. அதை அடைவதற்கு சரியான வழியை பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதே அவுஸ்ரேலிய அரசாங்கத்தினதும், எமது எதிர்பார்ப்பும் கூட. முள்ளி  வாய்க்காலில்  காப்பாற்றிய  உசுரை   எதுக்கு  இந்துசமுத்திரத்தில் கொண்டுபோய்  போடணும்.. சொல்லுங்க.

Popular Posts