Saturday, October 15, 2011

அவள் விழியும் எனது பார்வையும்..


கடல் குளித்து வந்தவன்
இந்த முத்தை
என் வீதியில்
தவறி போயிருக்கவேண்டும்..

சந்தேகமே இல்லை.
இவள்தான்
படைத்திருக்க வேண்டும்
பிரமனை.

அவள்
விளித்ததில்
விழுந்தவன் - இன்னும்
முளித்ததாய் இல்லை.

என்
விழிகளில் கிடக்கும்
அவள்
விம்பங்களை விலக்கியபடி
எத்தனை நாள் - அவளை
கனவிலே முத்தமிட்டுக்கொள்வது..??

அவள்
வந்துபோகும் கனவுக்கும்
கற்பிருக்கவேண்டும் -
அதிகம் வெட்கப்படுகிறதே..

அவளைப்பார்த்ததில்
சுட்ட இரத்தம் - இன்னும்
சூடாறவில்லை
சூடேற்றுவதை தவிர..

வலிந்து இழுத்த
அவள் பார்வை
இன்னும் என்
வலது சோணை அறையில்
வற்றாத குருதியை
வடித்து குடித்து
விரதம் கிடக்கிறதே..

என்னமோ
அவள்
உருண்டை விழிகளுக்குள்
பிரண்ட பார்வை
அங்கேயே
உருள்கிறதே தவிர - அங்கிருந்து
விலகுவதாய் இல்லை.


நன்றி வார்ப்பு.


.

5 comments:

நிரூபன் said...

இனிய மாலை வணக்கம் பாஸ்,
வார இறுதியில் இப்போது தான் வீட்டிற்கு வந்திருக்கேன்.

நலமா?

நிரூபன் said...

அவள்
வந்துபோகும் கனவுக்கும்
கற்பிருக்கவேண்டும் -
அதிகம் வெட்கப்படுகிறதே..
//

ஹே....ஹே...அப்போ கற்பிருக்கும் எல்லோரும் வெட்கப்படுவார்களா?

நிரூபன் said...

அவளின் வெட்கம் கலந்த பார்வையில் சிக்கித் தவிக்கும் இளைஞைனின் உணர்வுகளை கவிதை சொல்லி நிற்கிறது.

கவிதை அவள் அழகால் முத்துக் குளித்திருக்கிறது.

jeyashyam Selvanayagam said...

அவள்
விழித்ததில்
விழுந்தவன் - இன்னும்
முழித்ததாய் இல்லை.

சசிகலா said...

தங்கள் பதிவை வலைச்சரத்தில் பகிர்ந்துள்ளேன் . நேரமிருப்பின் வலைச்சரம் வருமாறு அன்போடு அழைக்கிறேன் .

Popular Posts