Monday, June 27, 2011

நிலாவின் நிழல் நீ.


என்னால்.
ஓர் ராத்திரியில்
ரசிக்கப்பட்டவள் நீ.

மேகம் மெல்ல
துணி விலக்க - உன்
தேகம் தொட்டு
கோலம் போட்டது - அந்த
நிலாக்கீற்று.

மெல்லிய வெண் சுடர்
மேனியில் கீறலாய்
மெதுவான தூறலாய்
உன் மிருதுத் தசைமேல்
மினுங்கலாய் தடவிப் பின்
முழுமையாய் படர்ந்துபோயின
நட்சத்திர பகல்கள்.

மின்மினி உன்னை
ஒருமுறை உரச
விண்வெளியில் வெண்ணிலா
ஒருமுறை நூர்ந்தது.

உன் -
முகம் பார்த்து
வான் நிலா
மிடுக்கென்று மறைகயிலே
நிலா மறைத்து
உனைப்பார்க்கும் மேகம்
ஒருமுறை - உன்
முடிதனிலேனும்
முட்டிப்போக முயற்ச்சிக்கும்.

உன் முகத்துள்
புதைக்கப்பட்ட
இரு பெரும்
வெள்ளிகள்
எறிந்தன மின்னொளிகள்
எரிந்தன மின்மினிகள்.

அன்று
நிலா ஒளியில்
நிழல் தூங்கியது
உன் ஒளிபட்டு
நிலாவே மங்கியது.

No comments:

Popular Posts