Tuesday, June 28, 2011

அந்த நாள் ஞாபகம் நெஞ்சிலே .....

எப்பொழுது வாசிக்கும் பொழுதும் எனக்குள் ஒரு பேரானந்தத்தை தருவிக்கும் எனது பழைய பதிவுகளில் இதுவும் ஒன்று. அந்த நாள் வரப்போகும் திருமண நாளைவிட சந்தோசமான நாள்.

கால ஓட்டம் மிக மிக சுவாரசியமான விடயங்களை எமக்கு காட்டி போகும். எதிர்பார்ப்புக்களின் பெறுமதியை காலமே தீர்மானிக்கிறது. என்னை நீண்ட காலமாக, (நாட்கள் இல்லை, மாதங்கள் இல்லை மாறாக வருடங்களாக) எதிர்பார்த்த ஒன்றிற்காய் இழந்த சந்தோசங்கள் ஏராளம். சந்தோசங்களை இழந்த அந்த எதிர்பார்ப்பு எனது கனவு. எனக்கு சந்தோசங்களை விட கனவுதான் முக்கியம்.


காலம் சொல்லிவைத்த திகதி 23 .01 .2011 . இந்த நாள் வரை காத்திருந்த எனது எழுத்துகள் கூட சோர்ந்து போகவில்லை என்னை போல. காலம் மலர்ந்தது. கனவு பலித்தது. லட்சியம் மேடையேறி சிரித்தது. என்னை சார்ந்தவர்களை நான் என்னை எண்ணி புன்னகைக்க, பெருமை படவைக்க காலம் கொடுத்த மிகப்பெரிய சந்தர்ப்பம் இந்த நாள்.

முதல் முறையாக எனது கிறுக்கல்கள் எனது லாச்சியையும், மட்டை கோவையையும், கணனியையும் விட்டு வெளியில் வந்த நாள் இது. எனது எழுத்துக்கள் பூபெய்திய நாள், பெற்றவன் நான் பெருமைபட்டு புன்னகைத்தேன். என்னை பெற்றவள் என்னை எண்ணி ஆனந்தக்கண்ணீர் வடித்தாள். இதைவிட ஒருத்தனுக்கு என்ன வேண்டும். நான் அதிகம் ஆசைபடுபவன். திருப்தியடைதல் என்பது மிக நலிந்த இயல்பு எனக்குள். இப்படியிருக்க முதல் தடவையாக நான் திருப்திப்பட்ட ஒரு தருணம். எனது நூலுக்கல்ல இந்த வெள்யீடு மாறாக எனது எழுத்துகளுக்கு. நூல் வெளியீடு என்ற பெயரில் எனது எழுத்துக்கு ஒரு அங்கீகாரம் கொடுத்தார்கள் அங்கு வந்த பெரியோர்களும் எழுத்தாளர்களும், கவிஞர்களும்.

ஒரு பெண்ணின் பிரசவ வலியை கேள்விபட்டிருக்கிறேன். ஆனால் ஒரு ஆணின் பிரசவ வலியை நான் உணர்ந்திருக்கிறேன். விபரமாக சொல்லுவேன். வலிகளெல்லாம் மேடையேறிய போது புன்னகையாகவும், சந்தோசமாகவும் தான் மாற்றம் பெற்றன.

இரண்டு நூல்களையும் நன்றாக வாசியுங்கள். ஒன்று கவிதை. இன்னொன்று இளைஞர்களுக்கான உளவியல் சார் நூல். சமூகம் என்னால் பயன்பெறுகிறதோ இல்லையோ எனது எழுத்துக்களால் நிச்சயமாக பயன்பெறவேண்டும் என்பது எனது ஆவல். உங்கள் கருத்துகளை தாராளமாக எழுதுங்கள். உங்கள் விமர்சனங்கள் என்னை பாதிப்பவை அல்ல. புடமிடுபவை. விமர்சனங்களுக்கு பயந்தவன் ஒரு இலக்கியவாதியாக இருக்க முடியாது. நான் ஒரு நல்ல இலக்கியவாதியாக இருக்க முயற்சி செய்கிறேன்.

எனது நூல்களை வாழவிடுங்கள். என்னை இன்னும் இன்னும் எழுத விடுங்கள். உங்கள் கைகளில் இன்னும் நிறையவே பயன்மிக்க நூல்களை கொண்டு வந்து சேர்க்கிறேன்.




1 comment:

A Jessie said...

Hmmmmm Yes da........ We have seen that happiest day........ I like the 1st photo which is with amma and appa.

Its the ''DREAM DAY OF AMAL''.... Am I ri8??

Popular Posts